IOU

iouIedereen kent de uitdrukking ?vreemde ogen dwingen?. Soms worden in organisatie ?experts? van buiten binnengehaald voor advies, terwijl veel medewerkers bedenken dat zij dat advies ook wel hadden kunnen geven. En misschien wel beter. En zeker goedkoper.

Je zou kunnen denken dat er kwade opzet achter zit. Laat het een derde maar zeggen, dan luistert iedereen beter. Het zou ook kunnen dat managers hun eigen medewerkers niet vertrouwen of dat ze hen onderschatten.

Maar, er kan nog een reden zijn waarom advies sneller van buiten wordt ingeroepen. Haal je iets van buiten, dan gebeurt dat op basis van een heldere ruilrelatie. Geld voor advies. Een externe wordt ingeroepen en krijgt betaalt voor zijn of haar diensten. Simpel als dat.

Roep je hulp in binnen een bedrijf, dan ontbreekt die ruilrelatie, althans zo?n heldere ruilrelatie. Als iemand toch al in dienst is en toch al op de loonlijst staat, dan resulteert een gegeven advies in een ?schuld?, in een “I owe you” (IOU). Teveel IOU?s binnen een organisatie , dat is lastig. Er zijn dan teveel wederzijdse verplichtingen, die de eigenaar van de IOU een keer moet terugbetalen. Dat kan weleens als lastig worden ervaren, zeker als er sprake is van een IOU tussen een baas en een medewerker. De baas kan zich verschuldigd voelen aan een medewerker, waardoor hij zijn objectiviteit bij beoordelingen en dergelijke weleens opzij zou kunnen moeten zetten. En dat moet je als baas natuurlijk niet willen.

Dus: wellicht schakelen managers liever externen in dan dat ze dezelfde taak bij eigen medewerkers leggen, omdat zij daarmee hun handen vrijhouden.

Kommentieren ist momentan nicht möglich.