Archive for the ‘Actueel’ Category

Boekbespreking “Wat er nu toe doet”

vrijdag, januari 6th, 2017

mgt-466-2016-12-04-203432

In de inleiding van “Wat er nu toe doet” geeft Hamel zelf aan dat het boek niet één doorlopende verhaallijn kent, maar dat het bestaat uit losse hoofdstukken die ook los van elkaar gelezen kunnen worden. Dat klopt. Hoewel er wel degelijk een opbouw in het boek is te herkennen. Maar ondanks dit “excuus”, moet ik zeggen dat de kwaliteit van de hoofdstukken nogal verschilt. Sommige hoofdstukken zijn weinig opzienbarend en soms ook erg op meningen gebaseerd. Een onderbouwing die je van een wetenschapper als Hamel toch zou mogen verwachten ontbreekt soms. Daar staat tegenover dat ik zijn pleidooi voor meer zelfsturing volledig steun. En, sommige hoofdstukken springen opeens boven de rest uit in de accuratesse waarmee bepaalde onderwerpen worden aangekaart.

lees-verder

Theory U en fundamentalisme

zondag, december 18th, 2016

div-136

In “Theory U” omschrijft Otto Scharmer fundamentalisme als een gevolg van de kloof tussen de complexiteit van een systeem enerzijds en de capaciteiten van individuen om hiermee om te gaan anderzijds. Straks een volledig citaat. Het verklaart eigenlijk net zozeer het fundamentalisme van IS en soortgelijke groepen als dat van Donald Trump en zijn aanhangers.

lees-verder

Een tijd van regressie

dinsdag, december 6th, 2016

div-142-2016-11-20-193011

In 2003 beschreef ik de ontwikkelingsstadia die beschavingen doorlopen aan de hand van de ideeën van Norbert Elias (Lees: Organisaties en hun ontwikkelingsstadium vergeleken met de civilisatietheorie van Norbert Elias). Een rode lijn daarin is het opgeven van vrijheid ten faveure van meer veiligheid. Ik schreef toen het volgende.

Grotere eenheden bieden meer veiligheid. De geschiedenis is een ontwikkelingsgang waarbij steeds grotere eenheden ontstaan uit kleinere. Iedere keer is er de angst voor het opgeven van vrijheid en autonomie. De veiligheid en andere voordelen die grotere eenheden bieden worden uiteindelijk toch iedere keer verkozen boven het behoud van vrijheid. Het ontwikkelen naar steeds grotere eenheden is een constante in de geschiedenis en zal dus zeker nog een tijd doorzetten.

lees-verder

Hang naar macht

maandag, mei 2nd, 2016

a-good-american

Op het filmfestival van Rotterdam, het IFFR, zag ik dit jaar de documentaire “A good American.” In die documentaire doen drie voormalige medewerkers van de NSA kond van hun ervaringen bij hun oude werkgever.

Eén van hen, Thomas Andrew Drake, vertelt wat zijn baas, Maureen Baginski, na 9/11 zei: “9/11 was a gift to the NSA, we’re gonna get all the money we need and then some.

Bestaat er een cynischer voorbeeld van de hang naar macht?

Bankiers

woensdag, december 9th, 2015

div-128-bonus

Bankiertje bashen is een populair tijdverdrijf geworden. Best begrijpelijk gezien hetgeen sinds 2008 allemaal over ons heen is gekomen. Best begrijpelijk ook omdat sommige bankiers echt werkelijk niets lijken te hebben geleerd en omdat ze geen enkel gevoel lijken te hebben bij de manier waarop er in de maatschappij tegen heen wordt aangekeken.

De discussies over bankiers gaan echter steeds over de ethische kant van de zaak. Zelfs Tweede Kamerleden vinden het in een parlementaire enquête belangrijk om te weten of betrokkenen van de banken zich niet schamen. Wat ik in alle verhalen zie is een sterk moralistische inslag en de verwachting dat er iets zou kunnen veranderen als je mensen op hun moraal aanspreekt. Ook al lijkt dat nu al niet te werken. Van inkeer is bij betrokkenen nauwelijks sprake.
Wat ik mis is de logische component van de problematiek. Veel gedrag is te verklaren uit onderliggende werk- en denkwijzen.
Ja natuurlijk, je kan morele bezwaren hebben tegen bonussen, wat echter belangrijker is, dat is dat het hanteren van bonussen bepaald gedrag afdwingt. Daarnaast geldt dat een bonuscultuur juist het soort mensen trekt dat bij de banken in overmaat aanwezig is. Ik zal dit kort toelichten.

De meeste mensen zijn intrinsiek gemotiveerd om goed te presteren. Zulke mensen hebben geen bonussen nodig om goed te presteren. Wat onverlet laat dat zij het zullen waarderen wanneer zij zo nu en dan, individueel en/of collectief, iets extra’s krijgen voor goed presteren.
Het koppelen van bonussen aan concrete prestaties leidt er altijd toe dat mensen die van die bonussen kunnen profiteren er vrijwel alles aan zullen doen om de indicatoren waaraan de bonus is gekoppeld te beïnvloeden. Voor meer toelichting en wat voorbeelden, ga naar mijn weblog (http://www.markensteijn.com/blog/) en klik rechts de tag “prestatiebeloning” aan. Het bredere bedrijfsbelang wordt dan ondergeschikt gemaakt aan het privébelang. Ook als dit schadelijk is voor een bedrijf, dan wordt toch zo gehandeld dat de bonus veilig wordt gesteld. Persoonlijk voelen betrokkenen nooit de ellende van wat ze aanrichten, ze delen in de pro’s als ze het “goed” doen volgens hun indicatoren, maar ze delen niet in de pijn als het fout gaat (tenzij het natuurlijk zo fout gaat dat ze hun baan verliezen).

Intrinsiek gemotiveerde mensen zien in zo’n organisatie dat wat er gebeurt niet goed is, niet in het belang van het bedrijf is. Zij zullen wellicht weerstand bieden. Of ze gaan overstag en gaan mee in de cultuur van eigenbelang. Hun intrinsieke motivatie verdwijnt naar de achtergrond. De heersende cultuur in zo’n omgeving zal altijd die van het graaien zijn. Mensen die zich hier prettig bij voelen blijven hangen en stromen in, mensen die dit met afkeer vervult verdwijnen of kiezen liever een andere werkgever.

Bonussen gekoppeld aan specifieke prestaties en dan ook nog op relatief korte termijn, leiden vrijwel altijd tot ellende. De werk- en denkwijze die horen bij de bonuscultuur bewerkstelligen gedrag dat niet in lijn ligt met de oorspronkelijke ideeën achter de doelstellingen. Zolang dat stelsel niet wordt gewijzigd, blijft het bijbehorende gedrag ongewijzigd. Met morele afkeuring misprijs je slechts het al te menselijke. Het menselijke waaraan individuen soms ten prooi vallen.
Wat hen overigens niet tot slachtoffer maakt, wat hun verantwoordelijkheid niet wegneemt.
De gelegenheid maakt de dief. En: hij die steelt is daar toch echt zelf verantwoordelijk voor!

Lees ook: Rent seeking.

TomTom en prestatiebonussen

vrijdag, mei 2nd, 2014

2014-05-02-213525

Commentaar overbodig.

Nelson Mandela (1918 - 2013)

donderdag, december 5th, 2013

mandela

Wie vult er straks nog kennis aan?

zondag, september 1st, 2013

div-020-20130813-all-is-on-the-internet_bewerkt-3Voor de jeugd van nu lijkt kennis vaak geen item. Jongeren vertrouwen volledig op internet voor richting en besluiten. Ze googelen even, en ja hoor, ze hebben informatie over het onderwerp dat ze zochten. Welke waarde de gevonden informatie heeft? Kunnen jongeren dat bepalen?

Waar het me hier om gaat is het volgende. Als onze jeugd volledig vertrouwt op internet voor haar kennis en nauwelijks de moeite neemt om kennis te verwerven, laat staan om kennis te ontwikkelen, wat is het effect daarvan?

Wie programmeert straks nog de computers als niemand meer in kennis investeert, wie vult de wiki’s? Jongeren waarderen de beschikbare kennis, wat dus de kennis van gisteren is, van hen voorafgaande generaties. Jongeren halen. Maar, brengen ze ook? Vindt er na nu nog vulling plaats?

Ik ben benieuwd.

Is de politiek irrelevant?

donderdag, augustus 15th, 2013

Als de restauratieve krachten van het vorige kabinet (bestaand uit CDA en VVD en gedoogd door de PVV)niet tot een ernstige terugval van Nederland hebben geleid, dan komt dat alleen maar omdat de vitaliteit van een land niet meer in zijn beschaving maar in zijn economie ligt.
De economie kan adequaat en welvaartsbevorderend (of welvaartsconserverend) werken zonder dat iemand daar in stuurt, of zelfs ondanks dat daarop wordt gestuurd.
Stel dat economische vitaliteit inderdaad niet wordt bepaald door de politieke orde, maar door de markt en de bedrijven die daarin opereren. Als dit juist is, dan is de politiek dus grotendeels irrelevant geworden voor de vitaliteit van een natie.
Of…

Na-praten

donderdag, juni 13th, 2013

Heersende meningen kunnen vrij plotsklaps wijzigen, lijkt het. Een aantal mensen vormt zich een mening en brengt deze naar buiten. Anderen nemen die mening over, ze praten na. Als er genoeg mensen zijn aangesloten op zo’n mening wordt het een algemene opinie. Vanaf dat moment is een oude opinie voor een nieuwe ingeruild.

Heel lang was “tolerantie” in Nederland een toverwoord. Het “moet kunnen” heerste. Enkele jaren terug verstomden die geluiden. Maar, in plaats van nuancering kwam er een nieuwe nogal rauwe opinie voor in de plaats. Tolerantie heette vanaf dat moment opeens voor gemakzucht te staan.

Je hoeft er niet lang over na te denken dat ook dit onzin is. Geef maar eens een steekhoudende onderbouwing. Als mensen samenleven moeten ze altijd enige mate van tolerantie naar elkaar betrachten. Je kunt niet samenleven als je elk meningsverschilletje wilt uitvechten. Met zijn allen leven we “prettig” samen, omdat we veel van elkaar kunnen hebben.

Ik ben niet religieus, moet ik dan continue de strijd aan met iedereen die wel in een of meer goden gelooft? Alstublieft niet, zeg. Is het gemakzucht als ik niet kies voor discussie, confrontatie of strijd? Nee toch?

Oké, het is dus onzin, maar iedereen nam het wel klakkeloos over.

Dat vind ik dan weer gemakzuchtig!