Archive for the ‘grappig’ Category

Coïncidenties

zondag, november 18th, 2012

caricevanhouten

Gisteren las ik de krant en stond op televisie de film “Alles is liefde aan“. Ik sla een pagina om en zie een foto van Carice van Houten als cadeautje. Enkele minuten later komt de scene op televisie voorbij waar de foto bij hoort.

Gisteren is mijn vrouw in Arnhem wezen winkelen. Vanmorgen lees ik in “Zoete Mond” van Thomas Rosenboom over een hotel Haarhuis in Arnhem. De hoofdpersoon werkt daar, tegenover het station, als portier. Ik vraag of mijn vrouw een hotel Haarhuis tegenover het station heeft gezien. “Ja”, luidt het antwoord, daar heeft ze koffie gedronken.

Coïncidenties. Altijd een bron van verbazing.

Verboden, of …?

woensdag, augustus 15th, 2012

20120812-verbodsbord-002-b1

Je mag er niet komen.
Of toch?
Als je je hond maar aanlijnt en niet crost?

The Black Swan

maandag, augustus 6th, 2012

9780141034591-140x215-top-the-black-swan
Gelezen: Nassim Nicholas Taleb, The Black Swan, Random House, 2007

The Black Swan is net zo’n boeiend boek als Fooled by Randomness waar ik eerder aandacht aan besteed heb. De thematiek van beide boeken is vergelijkbaar. Taleb behandelt ons onvermogen om informatie uit de realiteit op een “juiste wijze” te interpreteren. Ons brein werkt niet altijd mee, het legt ons regelmatig in de luren. Toch varen wij blind op ons beperkte denkvermogen, we hebben nou eenmaal niets anders. Taleb scherpt het denken in die zin, dat hij ons wijst op onze onvolkomenheden. Door ons bewust te zijn van die onvolkomenheden laten we ons wellicht minder misleiden en herkennen we foutieve interpretaties en methoden hopelijk eerder.

The Black Swan gaat over onverwachte gebeurtenissen. Gebeurtenissen die we niet zagen aankomen, maar die onze wereld op zijn kop kunnen zetten. Voordat de eerste zwarte zwanen door Westerlingen werden waargenomen gold het axioma dat zwanen wit zijn, dat alle zwanen wit zijn. Tot die ene zwarte zwaan opdook. Een vaststaande waarheid bleek opeens onjuist.
Het wankelen van het witte zwanen axioma is weliswaar geen voorbeeld van een wereldschokkende verandering van ons wereldbeeld, maar wel een scherpe metafoor voor onvoorziene gebeurtenissen.

Taleb betoogt dat voor ons de toekomst vrijwel onkenbaar is, juist door het voorkomen van zwarte zwanen. Waren die er niet, dan kunnen we het verleden met wat fluctuaties (vaak weergegeven in een Gauss kromme) doortrekken naar de toekomst. Door het optreden van zwarte zwanen treden er in werkelijkheid vaak enorme fluctuaties op, die onze werkelijkheid soms zodanig veranderen (denk aan 9/11) dat deze op geen enkele manier uit het verleden af was te leiden. Dat we achteraf wel verklaringen hebben, betekent nog niet dat het voorspelbaar of te voorzien was.
In onze scholing leren we allemaal te denken en handelen op basis van een werkelijkheid met beperkte fluctuaties. We werken met modellen van de werkelijkheid die na het optreden van een zwarte zwaan opeens volledig onjuist en onbruikbaar blijken te zijn.

Een heel aardig voorbeeld van dit gegeven is de fokkalkoen in Amerika. Hij krijgt iedere dag eten en vertrouwt zijn baas steeds meer. Hij gaat al naar hem toe als hij hem ziet in de verwachting dat hij weer te eten zal krijgen. Maar, dan wordt het thanksgiving, en wat eten Amerikanen dan? Juist: kalkoen! Op het moment van het grootste vertrouwen keert de baas zich opeens tegen de kalkoen.
Hetzelfde gebeurt in menselijke coalities. De strijders in Afghanistan leken ooit perfecte bondgenoten in de strijd tegen het communisme. Het westen bewapende de moslimstrijders tegen de daar binnengevallen Sovjet-Unie. Niet veel later boorden moslimstrijders twee vliegtuigen in het WTC.

Taleb geeft maar heel beperkte adviezen hoe dan wel te denken en handelen. Hij wil ons vooral bewust maken van risico’s die onkenbaar zijn.

Of course I am not advocating total risk phobia (we will see that I favor an aggressive type of risk taking): all I will be showing you in this book is how to avoid crossing the street blindfolded.

Taleb zoekt wel naar verklaringen voor onze wijze van denken.

The more random information is, the greater the dimensionality, and thus the more difficult to summarize. The more you summarize, the more order you put in, the less randomness. Hence the same condition that makes us simplify pushes us to think that the world is less random than it actually is.

Vaak gaan we de fout in door te denken dat we (rationeel) denken, terwijl we alleen maar op de automatische piloot afgaan op bij ons ingebakken verwachtings- en reactiepatronen.

De fout ingaan is overigens vaak ook nuttig. Innovaties komen voort uit probeersels, waarvan er vele mislukken. Toch blijven er altijd een aantal zeer nuttige en bruikbare vernieuwingen over.

The Black Swan is een zeer leesbaar en inspirerend boek. Na het lezen van dit boek zie je nog meer onzin om je heen. Soms is dat ook wat ongemakkelijk. Maar ja, daarom zijn we geen struisvogels, nietwaar. Als mens willen we toch boven bepaalde animale niveaus uitstijgen. Althans, ik wel.

Dit boek op Managementboek en op bol.com

Index wordt doel.

zondag, maart 18th, 2012

knipsel-nrc-20120317_18-ik-word-genoemd

In de NRC van 17/18 maart 2012 staat een artikel “Noem jij mij, dan noem ik jou”. Het handelt over de H(Hirsch)-index. Ooit was dit bedoeld om de invloed van een wetenschapper te meten. Via een gewogen systeem worden aantallen publicaties en aantallen citaten van die publicaties verwerkt in een index. Dat leidt ertoe dat wetenschappers op allerlei manieren proberen om als (co-)auteur bij artikelen te worden genoemd. En, uiteraard, ook tot ander gedrag dat niets met wetenschap, maar wel alles met het verkrijgen van een hogere H-index te maken heeft.

Weer een mooi voorbeeld van de beïnvloeding van gedrag door een meetinstrument, waarbij dat gedrag totaal niet strookt met de bedoelingen van de meting.

Lees nog eens Indicator wordt doel

Verbieden, dat schaatsen?

vrijdag, februari 24th, 2012

20120224-teletekst-13000-gewonden-door-schaatsen1

Hoe zit dat nou?

Na de jaarwisseling smeekten de oogartsen om een verbod op vuurwerk. Nu zijn er 13.000 gewonden gevallen door schaatsgeweld.
En nu? Wat zijn de artsen stil. Waar blijft de smeekbede om een schaatsverbod?

Zullen ze misschien zelf ook geschaatst hebben? Is dat het verschil? Iedereen schaatst. Maar… niet iedereen steekt vuurwerk af. Is dat het?

Wie is er nou…?

maandag, januari 2nd, 2012

Reed ik gisteren op een kruising af. Komen er van rechts een auto en een scootertje, beiden met hun richtingaanwijzer naar rechts aan. Ik moest naar links, het verkeer kruiste elkaar niet, dus ik ging naar rechts. Toen ik de bocht al uit was hoorde ik een heftig getoeter achter me. Het scootertje. Dat was dus rechtdoor gekomen en had kennelijk niet eens door dat zijn richtingaanwijzer nog steeds knipperde. Want… die knipperde nog steeds. Naar rechts. Maar naar rechts kon je voorlopig niet, want daar ligt een vaart. Tot twee keer toe probeer ik door kort ook richting naar rechts aan te geven de scooterrijder te attenderen op zijn knipperende richtingaanwijzer. Geen effect. Nou, geen? De scooterrijder zat heftig hoofdschuddend op zijn scootertje. Kennelijk om mijn onnozele, want volstrekt nutteloze richting aangeven, te veroordelen als volstrekt stompzinnig. Geen moment kwam het blijkbaar in hem op dat daar wel degelijk een reden achter kon zitten. Een kilometer verder sloeg het scootertje af. Naar rechts. Daarna was zijn richtingaanwijzer uit. Eindelijk.

No Fly Zone

vrijdag, maart 11th, 2011

No fly zone

No fly zone

Rembrandt van Gogh

zaterdag, januari 15th, 2011

Onlangs reden we terug van schaatsles. Drie meiden in mijn auto. Eén vertelt dat zij op school van kaarsvet een kandelaar heeft gemaakt (?). Op vragen van de anderen komt geen helder antwoord hoe dat dan wel ging. Maar, wel horen we dat het in de trant van een bepaalde kunstenaar moest zijn. Welke kunstenaar dan, willen de anderen weten? Tja…
De anderen vragen “Mondriaan, Picasso, Dali, misschien”?
“Wat zeggen jullie nou? Zijn dat kunstenaars of zo”, luidt de reactie. En: ”Ik ken maar één kunstenaar: Rembrandt van Gogh”


Eerlijke feedback

zondag, januari 9th, 2011

Voor mensen met macht, zoals managers, is het wel zo prettig als zij eerlijke feedback krijgen. Maar… niet iedereen durft die te geven.

In Gewassen vlees van Thomas Rosenboom kwam ik het volgende citaat tegen: … vele, ook de meest vooraanstaande edelen waren al overgegaan op de jacht met het geweer, vaak echter zonder te beseffen hoezeer men zich daarmee blameren kan - volgde deze anekdote, die ued. wellicht amuseren zal: de Pruisische koning zag een eend overvliegen, liet zijn geweer aanreiken, richtte langdurig en schoot; toen de eend ongedeerd verder vloog dorst niemand in het gevolg nog ademen van gêne, tot een bediende de spanning brak en riep: “Zie wat wonder… een dode vogel die vliegt!” - …


Lachende cycloop

vrijdag, december 31st, 2010

Een grapje van Albert Heijn?

Wc-rol met dubbel(zinnig)e inhoud?

Wc rol met dubbel(zinnig)e inhoud?