Het gemak van anachronismen

qwerty

In zijn boek Mindstorms stelt Seymour Papert:

We are in the process of digging ourselves into an anachronism by preserving practices that have no rational basis beyond their historical roots in an earlier period of technological and theoretical development.

Papert gebruikt hierbij het voorbeeld van het QWERTY-toetsenbord. Voor wie het nog niet wist, dit toetsenbord is zoals het is door de makkes van de eerste typemachines. De letters zijn zodanig over het toetsenbord verdeeld dat de meest gebruikte letters niet op de handigste plaatsen zitten. Bewust! Want anders kwamen de hamertjes van de typemachine met elkaar in botsing. De snelheid van de typistes (die had je vroeger) zou met een slimmere verdeling te hoog zijn voor wat de machine aan kon.
Typemachines gebruiken we (vrijwel) niet meer. Het probleem waardoor QWERTY is wat het is, bestaat niet meer. En toch gebruiken we nog massaal QWERTY.

Heel raar. Toch?

Er zijn ook oplossingen, zoals de Velotype. Deze bestaat al sinds 1983! En iedereen blijft QWERTY-toetsenborden kopen. Een anachronisme, volgens Papert dus.

Sommige dingen zijn we kennelijk erg aan gehecht.

Toch heeft QWERTY iets handigs. Je kan natuurlijk per taal een optimaal toetsenbord zoals de Velotype ontwikkelen. Maar leidt dat niet voor elke taal tot een compleet ander toetsenbord (terwijl ze nu slechts deels van elkaar verschillen)? En, is dat handig? Nee, lijkt me niet. Veel bedrijven opereren internationaal, dan is het toch wel handig dat we niet voor iedere taal met ander toetsenbord hoeven leren om te gaan.

Houden we daarom zo lang aan QWERTY vast?

Tags: ,

Comments are closed.