Bankiers en bonussen

div-039-banken-en-bonussen-rendementBanken verdedigen hoge salarissen en bonussen door te stellen dat ze daarin wel mee moeten doen. Anderen doen het ook, buitenlandse banken doen het ook. En als iedereen het doet, en wij niet, dan kunnen we onze mensen niet vasthouden en geen goede nieuwe mensen aantrekken.

Een redenering waarmee wordt geaccepteerd dat je werknemers hebt en krijgt die zich slechts laten leiden door geldzucht en niet door enige intrinsieke werkmotivatie. Ze komen niet bij jou werken omdat jij leuk bevredigend werk hebt, maar omdat er bij jou wat te halen is. Iets te graaien is. Je trekt rent-seekers. En wellicht de ergste rent-seekers.

Misschien werken daardoor bij banken juist wel de verkeerde mensen. Mensen die voor de bank juist een gevaar vormen. Banken danken hun bestaansrecht (met name voor burgers) aan het feit dat het plekken zijn waar je veilig je geld kan stallen. Veiliger dan wanneer je het in een oude sok bewaart. De bank beheert jouw geld en beleent dat weer bij anderen. Doordat ze daar rendement op halen, kunnen zij hun eigen kosten dekken en kunnen ze rente uitbetalen. Bankieren werkt omdat er vertrouwen is. Vertrouwen dat er verstandig met jouw geld wordt omgegaan. Bankiers zouden dus mensen moeten zijn die beheerst met jouw geld omgaan.

De huidige banken en de belevingswereld bij managers van die banken staat mijlenver af van deze oorsprong. De rent-seeker doet allerlei risicovolle dingen (met jouw geld) omdat dit hem op korte termijn forse bonussen oplevert. Maar, de dingen die hij doet zijn zo risicovol dat ze eens in de zoveel jaar volkomen misgaan. De bank kan verloren gaan, jij kan (een deel van) je spaargeld kwijtraken of de staat moet verliezen aanzuiveren om de bank te redden. De risico’s van het handelen van de managers wordt gedragen door derden. De eenmaal geïnde bonussen neem je van geen rent-seeker meer af. Dat geld hebben ze toch eerlijk en rechtmatig verdiend (vinden zij)?!

Juist rent-seekers komen als vliegen op de stroop van de bonussen af. Zij zijn een gevaar voor het wezen van banken. Afschaffing van dit soort bonussen zal er toe leiden dat rent-seekers hun heil elders zoeken. Erg? Nee, helemaal niet. Een zegen.

Nicholas Nassim Taleb zegt er in Over robuustheid het volgende over:
Ik heb me kwaad gemaakt omdat bankdirecteuren, die zich midden in het Vierde Kwadrant ophouden, bonussen uitgekeerd krijgen op basis van een korte periode, zeg een jaar, voor dingen waarmee het om de vijf, tien of vijftien jaar totaal misgaat. De periode van waarneming is in hun geval derhalve niet lang genoeg om te kunnen zien wat ze daadwerkelijk presteren. Bankiers worden rijk ondanks negatieve langetermijnresultaten.

Dit boek op Managementboek.nl en op bol.com
Boekbespreking: Over robuustheid

Tags: , ,

Comments are closed.