Wetenschap en werkelijkheid

Wetenschap en de werkelijkheid zijn fors uit elkaar gegroeid. Het tempo van verandering in onze dagelijkse realiteit kan niet worden bijgehouden door de wetenschap. Een wetenschappelijk betrouwbare uitspraak over een deeltje van de werkelijkheid vraagt veel onderzoek en onderzoek kost tijd. Het resultaat is dat de wetenschap altijd uitspraken doet over het verleden.

Ideeën die er toe doen ontstaan tegenwoordig buiten de wetenschap. Het is niet langer de wetenschap die betekenis verleent aan de werkelijkheid, maar het is de werkelijkheid zelf waaraan betekenis wordt ontleend.
De wereld rollebolt al veranderend verder. De wetenschap neemt daar niet aan deel, maar behoudt haar bedaagde tempo. De wetenschap loopt dus achter.

Door het tempo van veranderingen in de werkelijkheid en het gegeven dat de wetenschap hier geen betekenis meer aan verleent heeft ertoe geleid dat het handelen is losgeslagen van het diepere denken. Iedereen interpreteert de werkelijkheid op basis van snelle aannames, zonder de tijd te kunnen nemen voor toetsing. Aannames komen vaak te snel tot stand, zijn eventjes interessant en worden daarna weer snel vergeten. De gevolgen van die aannames gaan via ons handelen weer deel uitmaken van de werkelijkheid. Over dat handelen doen wij weer aannames, waarop we weer… Enzovoorts.

De werkelijkheid is een foutenfestival geworden. Al die fouten leiden tot reacties. Al die reacties, de aannames en het daarop volgende handelen bevorderen weer de snelheid van de veranderingen in de werkelijkheid.
Het tempo van veranderingen is intussen zo hoog geworden dat het niet meer mogelijk is daar nog gefundeerd mee om te gaan. De intelligentie van ons handelen is bijzonder laag geworden. Alles is waan geworden!
Blijft ons nog iets anders over dan te leven bij de waan van de dag?!

Tags: ,

Comments are closed.