Na-praten

Heersende meningen kunnen vrij plotsklaps wijzigen, lijkt het. Een aantal mensen vormt zich een mening en brengt deze naar buiten. Anderen nemen die mening over, ze praten na. Als er genoeg mensen zijn aangesloten op zo’n mening wordt het een algemene opinie. Vanaf dat moment is een oude opinie voor een nieuwe ingeruild.

Heel lang was “tolerantie” in Nederland een toverwoord. Het “moet kunnen” heerste. Enkele jaren terug verstomden die geluiden. Maar, in plaats van nuancering kwam er een nieuwe nogal rauwe opinie voor in de plaats. Tolerantie heette vanaf dat moment opeens voor gemakzucht te staan.

Je hoeft er niet lang over na te denken dat ook dit onzin is. Geef maar eens een steekhoudende onderbouwing. Als mensen samenleven moeten ze altijd enige mate van tolerantie naar elkaar betrachten. Je kunt niet samenleven als je elk meningsverschilletje wilt uitvechten. Met zijn allen leven we “prettig” samen, omdat we veel van elkaar kunnen hebben.

Ik ben niet religieus, moet ik dan continue de strijd aan met iedereen die wel in een of meer goden gelooft? Alstublieft niet, zeg. Is het gemakzucht als ik niet kies voor discussie, confrontatie of strijd? Nee toch?

Oké, het is dus onzin, maar iedereen nam het wel klakkeloos over.

Dat vind ik dan weer gemakzuchtig!

Tags: , ,

Comments are closed.