Terug naar de natuur?

met enige regelmaat kom je activisten tegen die een pleidooi houden voor een terugkeer naar de natuur. Naar een situatie waarin we ons leven niet laten beheersen door techniek en maatschappij.

Kevin Kelly gaat in What technology Wants in op het gedachtengoed van deze activisten. Hij betoogt dat die terugkeer domweg onmogelijk is, omdat we er ons geen aantrekkelijke duurzame oplossing bij kunnen voorstellen. En, kan je geen oplossing bedenken, dan komt die oplossing er ook nooit. Logisch, want niemand zal er naar streven.

The great difficulty of the anticivilizationists is that a sustainable, desirable alternative to civilization is unimaginable. We cannot picture it. We cannot see how it would be a place we’d like to move to. We can’t imagine how this primitive arrangement of stone and fur would satisfy each of our individual talents. And because we cannot imagine it, it will never happen, because nothing has ever been created without being imagined first.

Zelfs de activisten zelf kiezen, aldus Kelly, niet voor een terugkeer naar de natuur. Zij leven in onze moderne wereld, schrijven hun pamfletten op snelle laptops terwijl ze op een comfortabele plek een kop koffie drinken.

Nee, “terug” is geen wenselijke optie. “Terug” is verval. Verval, dat we zien op plaatsen waar oorlog is, of waar andere ontwrichtende gebeurtenissen, zoals een natuurramp, hebben plaatsgevonden. De restanten van de beschaving die je op dat soort plekken ziet, achten we al onbewoonbaar. Laat staan als we ons nog verder van de moderniteit af zouden keren.

Bron van het citaat: What technology Wants, Kevin Kelly.
De wil van technologie op Managementboek.nl en op bol.com.
Boekbespreking: http://markensteijn.com/cgi-bin/weblog_basic/index.php?p=1052

Tags: , ,

Comments are closed.