Ontwikkelingsgesprek

ontwikkelingsgesprek

De soldaten liggen onder zwaar vuur in hun loopgraaf. Ze staan met hun benen diep weggezakt in de modder weggezakt. Om hen heen een pandemonium van knallen. Zo nu en dan durven ze over de rand van de loopgraaf terug te vuren. In het wilde weg. Tijd en lef om echt te richten is er niet. Een ordonnans komt een van hen halen, het is immers tijd voor diens ontwikkelingsgesprek. De kogels vliegen hen om de oren als zij zich naar achter de linies begeven.
De soldaat komt bij zijn leidinggevende en zet zich nog zwaar nahijgend op een stoel neer. Zijn leidinggevende opent het gesprek door te vragen waar de soldaat over vijf jaar denkt te staan. Zo hoort dat in een ontwikkelingsgesprek.
De vraag gaat half langs de soldaat heen. Hij is er met zijn gedachten niet bij. Hij denkt aan zijn kameraden die de strijd nu zonder hem moeten voeren. Hij mompelt een antwoord. Nauwelijks verstaanbaar zegt hij dat die vraag hem niet zo bezig houdt.
Onbegrip is het antwoord.

Gaat het in vrediger organisaties ook zo?
Zijn ontwikkelingsgesprekken, functioneringsgesprekken, en dergelijke wellicht meer iets van HRM en/of van het management? Zijn de medewerkers er blij mee? Of is het vaker een ongemakkelijke verstoring?

En geldt dat wellicht voor alle betrokkenen?!

Tags: ,

Comments are closed.