Heilige graal

heilige_graal_van_het_managementSommige managementmodellen en –methodieken oefenen op mensen een bijna religieuze aantrekkingskracht uit. Die modellen hebben niet voor niks enigszins mysterieuze en/of anderszins pakkende namen. Six Sigma, SWOT, MABA, INK, het 7S-model, enzovoort. Modellen en andere managementpraat oefenen aantrekkingskracht uit. Ze geven houvast, daar waar dat in de dagelijkse werkelijkheid ontbreekt. Daarin schuilt een deel van het succes.

Maar, een model is nooit de werkelijkheid.

En sommige modellen zijn echt ondeugdelijk. Neem de BCG-matrix. Je kan er niets mee, de invulling komt vrij willekeurig tot stand, en de lessen die je eruit zou moeten trekken kan je maar beter niet opvolgen. Toch is dit een model dat nog steeds als verplichte lesstof in allerlei managementopleidingen is opgenomen. Hoe kan dat toch?

Nog maar eens de parallel met religie. Ooit was het eten van varkensvlees in de hitte van de woestijn zonder de beschikking te hebben over koelkasten niet aan te raden. Onthouding van het eten van varkensvlees was zo’n verstandige levensregel dat het zelfs een religieus voorschrift kon worden. Intussen zijn de redenen voor de regel niet meer van toepassing, maar in sommige religies rust nog steeds een taboe op het eten van varkensvlees. Zo werkt religie.

Trouwens, waarom is rundvlees niet verboden volgens diezelfde religieuze richtlijnen? Wellicht omdat runderen in die tijd niet voorkwamen in de woestijn? Ik weet het niet, maar het zou me niet verbazen.

Terug naar de wereld van de bedrijfskunde.

Er bestaat nauwelijks of geen wetenschappelijk management, veelal is slechts sprake van geloof. Veel leerstof uit managementleergangen heeft het karakter van religieuze voorschriften.
Onontkoombaar. Waar de wetenschap niets te bieden heeft, daar zoeken mensen houvast in religie. Ziedaar de oorsprongen van veel managementreligie!

Tags:

Comments are closed.