Sprookje

Mijn dochter Marije heeft teveel gekletst in de les. Ze krijgt strafwerk. Origineel strafwerk, moet ik zeggen, ze moet een sprookje schrijven. Dat doet ze met verve. Hieronder het resultaat.

Hoe een saai meisje gezellig werd

Er was eens een heel heel saai meisje ze heette Teus, dat ze zo saai was kwam doordat ze hield van school. Niemand wou vrienden met haar worden, Teus was geen gezellig meisje. Ze had nooit tijd voor je want ze was altijd bezig met school, al ze op school was lette ze altijd op maar ook als ze thuis was, was ze altijd bezig met leren en huiswerk maken. Als je Teus iets vroeg onder de les snauwde Teus je altijd af, ze wou opletten ze moest wel haar aantekeningen kunnen maken. Maar alle kinderen vroegen zich af waarom ze zo saai was, waarom ze altijd oplette, maar niemand wist het…

… Ze gingen met zijn allen op onderzoek uit, ze volgden haar stiekem als ze even naar de gang ging, maar wisten nog steeds niet wat het nou met Teus was. De kinderen uit de klas verdeelden de taken, Bart Lucas en Thijs gingen Teus stiekem naar huis volgen en haar bespieden en Lisa, Anne en Sofie gingen proberen haar uit te horen.

“Triiiiiiiiing” de schoolbel ging. Lisa zag dat Teus alleen zat op een bankje en ging naar haar toe. “Hoi” begon ze maar. “Hoi”zei Teus verlegen terug. “Je bent het niet gewent hè om met mensen te kletsen?” vroeg Lisa. “Nee niet echt eigenlijk” Teus weer. Anne en Sofie kwamen aanlopen en er bij zitten. “Waarom eigenlijk?” ging Lisa verder. “Hoe bedoel je waarom?”. “Nou je komt nooit bij ons staan in de pauze, komt nooit naast ons zitten in de kring, zit niet bij ons in het groepje, waarom?” probeerde Lisa het uit te leggen. Waarop Teus haar antwoord was: “Nou ik moet toch opletten?” “Triiiiiiiiing” Net toen Sofie daarop wou antwoorden ging de bel weer. Sofie, Anne en Lisa liepen naar de jongens uit hun klas toe. “Nou weten we nog steeds niet waarom…” Zei Anne. “Nou misschien” zei Thijs “komen wij er vanmiddag wel achter…”

Die middag na school gingen Bart, Lucas en Thijs achter Teus aan. Teus liep de straat waar de school stond uit en sloeg af. Een paar straten verder liep ze naar een huis toe, ze opende het hek en liep langzaam de tuin in. “Het lijkt wel of ze bang is”, fluisterde Lucas verbaasd. De jongens slopen de voortuin in en verstopten zich achter prullenbakken. “Zo zo” hoorden ze opeens een enge schelle stem. ze keken voorzichtig om het hoekje. “Knibbel knabbel kneusje, daar ben je weer mijn Teusje” ging de schelle stem verder “En heb je nog wat geleerd vandaag, want je weet de betovering wordt pas verbroken als de hele klas een tien haalt.” “J-j-ja, dat weet ik zei Teusje.” “Daarom is ze dus zo goed met school bezig maar waarom zegt ze dat dan niet tegen ons” Fluisterde Lucas “Laten we maar gaan en hard voor de toets van morgen gaan leren, ik wil wel eens zien hoe Teus is als de betovering is verbroken.” “Ja is goed” zei Bart “dan bel ik Lisa, Anne en Sofie wel als jullie de anderen bellen dat ze goed moeten leren voor de Aardrijkskunde toets van morgen”. De jongens reden naar huis belden de anderen kinderen uit de klas en gingen heel hard leren.

Die volgende dag maakte ze allemaal hun toets. Na de toets vroeg Sofie of ze hem gelijk na konden kijken, en dat mocht van de leraar. Alle kinderen hadden een 10 gehaald, de kinderen begonnen te juichen en opeens begon Teus heel vrolijk te kletsen. Teus was een leuk, lief en gezellig meisje geworden. En zo leefden ze nog lang en gelukkig.

Tags:

Comments are closed.