Wie is er nou…?

Reed ik gisteren op een kruising af. Komen er van rechts een auto en een scootertje, beiden met hun richtingaanwijzer naar rechts aan. Ik moest naar links, het verkeer kruiste elkaar niet, dus ik ging naar rechts. Toen ik de bocht al uit was hoorde ik een heftig getoeter achter me. Het scootertje. Dat was dus rechtdoor gekomen en had kennelijk niet eens door dat zijn richtingaanwijzer nog steeds knipperde. Want… die knipperde nog steeds. Naar rechts. Maar naar rechts kon je voorlopig niet, want daar ligt een vaart. Tot twee keer toe probeer ik door kort ook richting naar rechts aan te geven de scooterrijder te attenderen op zijn knipperende richtingaanwijzer. Geen effect. Nou, geen? De scooterrijder zat heftig hoofdschuddend op zijn scootertje. Kennelijk om mijn onnozele, want volstrekt nutteloze richting aangeven, te veroordelen als volstrekt stompzinnig. Geen moment kwam het blijkbaar in hem op dat daar wel degelijk een reden achter kon zitten. Een kilometer verder sloeg het scootertje af. Naar rechts. Daarna was zijn richtingaanwijzer uit. Eindelijk.

Tags:

Comments are closed.