Posts Tagged ‘creativiteit’

Creativiteit en de PDCA-cyclus

dinsdag, oktober 24th, 2017

mgt-548-afbeelding

Bij creatieve processen werk je doelgericht. Maar, de weg naar je doel is niet altijd een rechte weg. Soms moet je obstakels ontwijken en volg je intuïtief een omweg. Via die omweg kom je bij je doel.

lees-verder

Opschorten oordeel

zondag, september 24th, 2017

mgt-551-indonesie-2

Robert Fritz wijst erop dat het creatieve proces niet inhoudt dat een schepper zijn kritisch oordeel niet opschort. Dit in tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd. Op basis daarvan moet je concluderen dat wat als common sense wordt gebracht bij brainstorms en innovaties, namelijk wel je kritisch oordeel opschorten niet klopt. Althans dat dit niet bij een scheppend proces past.

Wat stelt Fritz?

lees-verder

De weg van de minste weerstand, Robert Fritz

dinsdag, juli 25th, 2017

mgt-549-visie-en-werkelijkheid

Onlangs las ik “De weg van de minste weerstand” van Robert Fritz. In dat boek ageert Fritz tegen probleemoplossend denken (en werken) en promoot hij een creërende werkwijze.

Scheppen en problemen oplossen zijn twee fundamenteel verschillende benaderingen.

lees-verder

Onbegrepen creativiteit

zaterdag, februari 25th, 2017

div-141-vincent-van-gogh

In Rondom regels stelt Duintjer dat het gedrag van anderen, uit andere sociale gemeenschappen, culturen en subculturen vaak onbegrijpelijk is omdat we niet vertrouwd zijn met hun regels. Wij aanvaarden anderen meer naarmate we hen meer begrijpen.
Tolerantie betekent dan dat we anderen aanvaarden ondanks het feit dat we hen (nog) niet begrijpen. Alleen op basis van aanvaarding is het mogelijk om tot onderling begrip te komen.
lees-verder

Boekbespreking “Het einde van management zoals wij het kennen”

maandag, januari 2nd, 2017

het-einde-van-management-zoals-wij-het-kennen

De auteurs onderscheiden in dit boek vier soorten vernieuwing binnen organisaties. Namelijk: operationele vernieuwing, product-/servicevernieuwing, strategische vernieuwing en managementvernieuwing. Zij stellen dat managementvernieuwing doorslaggevend is voor duurzaam concurrentievoordeel. Dat standpunt wordt matig onderbouwd. De onderbouwing is anekdotisch van aard. Er worden wat voorbeelden gegeven van goed presterende bedrijven die managementvernieuwing hebben doorgevoerd. Maar helaas, dat is geen bewijs! Er zijn waarschijnlijk evenveel traditionele bedrijven met evenveel succes te vinden als de bedrijven die aan managementvernieuwing doen. Er zijn waarschijnlijk ook evenveel bedrijven die managementvernieuwing hebben doorgevoerd zonder succes.
Het is jammer dat dit zo slecht is onderbouwd. Want het boek is verder absoluut relevant.

lees-verder

Het Unox-meisje

zondag, januari 1st, 2017

unox-meisje

Wij waren bij een evenement. Het evenement was voorbij en het publiek vertrok. We hadden nog wat consumptiemuntjes over, we besloten alle drie nog een broodje Unox-rookworst te nemen.
Het meisje bij het stalletje reageerde blij. Ze had precies nog drie broodjes over. Ze nam onze munten aan en begon. Als ze “los” was mocht ze gaan opruimen van haar baas, vertelde ze. Dus wij brachten haar verlossing.

Ze nam het eerste broodje, en …

lees-verder

Efficiency en vakmanschap

woensdag, oktober 21st, 2015

Efficiency versus vakmanschap

Gek, maar waar: het streven naar efficiency richt zich meestal voornamelijk op het primaire proces. Op zich is dat te verwachten, want met het primaire proces wordt het geld verdiend. Bespaar je daar op, dan heb je een kostenvoordeel.

Jammer is alleen dat degenen die bezig zijn met het zoeken naar efficiency meestal buiten het primaire proces staan. Soms zijn ze er zelfs speciaal voor aangenomen. In dat geval moeten ze al minstens één fte aan efficiency per jaar terug verdienen. Namelijk die van henzelf. Anders is hun inzet contraproductief.

Toch lijkt dit vaak vergeten te worden. Er worden veel mensen ingeschakeld die weliswaar enige efficiency bereiken, maar nooit hun eigen kosten compenseren. Per saldo staan ze op verlies.

Het streven naar efficiency leidt maar al te vaak tot het uitknijpen van het primaire proces en tot een toename van de overhead. Percentueel stijgt de overhead dan nog meer, zo zal de goede rekenaar opmerken.

De grootste ellende is echter dat het streven naar efficiency zeer nadelige effecten heeft voor het vakmanschap in een organisatie (lees: Het plagen van vakmanschap). Vakmanschap wordt door efficiency vaak teniet gedaan.

Waar teveel aandacht voor efficiency is, daar wordt geen eer aan de experts gegeven.

Waar vakmanschap wordt genegeerd (want dat doe je als je teveel naar efficiency streeft), daar gaat kennis verloren, daar gaat ervaring verloren, daar gaat creativiteit en inventiviteit verloren.

Meer efficiency leidt ertoe dat de organisatie minder robuust wordt.

Efficiency is het tegenovergestelde van redundantie. Redundantie maakt minder kwetsbaar.

Lees ook: Morsen of smeren?

Out of the box

zondag, november 2nd, 2014

out-of-the-box

Lastige problemen vragen om creatieve oplossingen. Waar zaken vast zitten, zijn creatieve oplossingen noodzakelijk. Bestaande kaders en bestaande (wereld)beelden leiden tot meer van hetzelfde. Vastzittende organisaties hebben zich ontwikkeld tot wat ze zijn door de manier waarop ze altijd werkten.
Denken zoals altijd gedacht werd, leidt alleen maar tot meer van hetzelfde. Creativiteit daarentegen kan nieuwe wegen verkennen, tot nieuwe wegen leiden, tot innovatie en verandering.

In grote lang bestaande organisaties hoor je vaak dat de werknemers worden aangemoedigd “out of the box” te denken. Iedereen wordt uitgedaagd buiten de bestaande denkkaders te treden.

Jammer dat juist dergelijke organisaties hun box meestal zo solide hebben dichtgetimmerd. Het barst van de regels en procedures. The box is er hermetisch mee afgesloten. Mensen zijn met beloningssystemen, competenties en soms ook gewoon met gebrul en intimidatie, gedrild in het volgen van de regels. Medewerkers die de regels niet volgden zijn in het verleden op zijsporen beland, hebben promoties gemist of zijn zelfs ontslagen. Angstculturen zijn niet zeldzaam. Medewerkers zijn op hun hoede. Een beetje kritische houding kan gemakkelijk worden uitgelegd als een negatieve houding. Binnen een organisatie is dat nooit goed voor iemands toekomstkansen. Mensen houden zich in zo’n organisatie gedeisd.

Oude met regels dichtgetimmerde organisaties hebben de meeste baat bij vernieuwing. Tegelijkertijd is dat ook het soort organisatie waarin het “out of the box”-denken totaal is ontmoedigd. Out of the box komen als de box is in gewapend beton gegoten? Een vrijwel onmogelijke opgave.

Wanneer de top van een organisatie ontdekt dat de medewerkers onvoldoende “out-of-the-box” denken, dan is het wellicht al te laat om het tij nog te keren.

En, oh ja, ook dat nog, leg de schuld niet bij de medewerkers, want je krijgt wat je zaait…

Regels, innovatie, creativiteit en projectmatig werken

zaterdag, juni 9th, 2012

De wegEind 17de eeuw in Frankrijk waren de gilden daar zo strak georganiseerd dat alles precies was vastgelegd. Voor kleding stond vast welke materialen moesten worden gebruikt, hoeveel daarvan in bepaalde kleding moest zitten en wie aan de materialen en de kleding zelf mochten werken. Alles was dicht-geregeld.
Als iemand “foute” knopen op een kledingstuk zette, dan werd hij vervolgt. Het gevolg was dat alle initiatieven die tot innovatie en tot andere producten voor de markt konden leiden de kop in werden gedrukt.
Bernstein beschrijft in The Birth of Plenty hoe Frankrijk hiermee achterop raakte bij Nederland en Engeland.

When the button makers’ guild discovered to its alarm that cloth buttons had supplanted its bone-based product, the contrôler called out the inspectors to fine the offending tailors and even to enter private homes so that those wearing the contraband items could be punished.

Mij doet het vooral denken aan de grondigheid waarmee sommige overheidsorganisaties in Nederland op dit moment hun manier van projectmatig werken hebben ingevuld. Alle rollen en taken zijn uitgeschreven. Er is precies vastgelegd wie wat moet doen. De handboeken worden dikker en dikker. Allemaal prima geregeld. Maar de kern is dat niets meer mag wat niet is vastgelegd, wat niet expliciet is toegestaan; dat veel is uitgesloten. Wie keurig de boeken volgt handelt niet meer uit begrip van projecten, van de inhoud waar het om draait en van projectmatig werken zelf. Nee, iedereen voert zijn voorgekookte taak uit omdat het nou eenmaal zo moet. Allemaal vanuit het vertrouwen dat als de handboeken maar worden gevolgd het vanzelf goed gaat.
Helaas: illusies.
Het bureaucratiseren van projectmanagement leidt tot inertie, tot gebrek aan creativiteit, van innovatie en van echte oplossings- en resultaatgerichtheid. Een doodlopende weg. Maar wie durft nog de onbegane paden op te zoeken?

Lees ook: Innovatie en projectmanagement. Een onmogelijke combinatie?

The Birth of Plenty op Bol.com


De wet van de stimulerende wanorde (A Perfect Mess)

zondag, april 24th, 2011

de-wet-van-de-stimulerende-wanordeGelezen:
David Freedman & Eric Abrahamson, De wet van de stimulerende wanorde (A Perfect Mess), Uitgeverij Mouria, 2007

Het is wel duidelijk dat onze geest op zijn best is als we worden afgeleid van datgene waar we ons op willen concentreren. Denk daar maar eens over na - maar niet te lang.

In A Perfect Mess kunnen notoire sloddervossen een legitimatie vinden voor hun gedrag. En, ieder die zichzelf als ordelijk beschouwd kan er inspiratie in vinden, en leren dat de orde iets meer loslaten zo zijn nut heeft.
Dit boek gaat over de nuttige aspecten van wanorde en over het onnuttige van (een overmaat aan) orde. Hierna een paar voorbeelden van zaken uit het boek waarbij orde of wanorde een rol speelt. Alle cursieve teksten in dit stukje zijn citaten uit het boek.

Orde als probleem
Teveel orde en netheid is een probleem. De auteurs wijzen daarbij op nazi-Duitsland waar die orde en netheid hoog in het vaandel stonden. Ook wordt gewezen op autisme, dat verband houdt met overdreven organisatie. Autisme is een vorm van over-organisatie die het functioneren van de drager danig belemmert.

Creativiteit
Bij creatieve sessies wordt vaak gewerkt met technieken waarbij willekeurige woorden of beelden worden ingebracht in het denkproces of de brainstorm, vaak leidt dit tot heel vruchtbare resultaten.

Denken over vrijwel alles dat niet direct verband houdt met het betreffende probleem kan helpen om je van die vooringenomenheid af te leiden en je uit de creativiteitsimpasse te halen; willekeurige input werkt goed omdat het gegarandeerd los staat van de rest. Een willekeurige hint haalt je, met andere woorden, uit je concentratie, en dient als tegengif tegen consequent denken - concentratie en consistentie zijn vaak de vijanden van creativiteit.

Onze hersenen functioneren beter met een achtergrond van wanorde.

… rommel helpt systemen om samen te vallen met hun omgeving en met anderszins ongrijpbare bronnen van informatie en verandering, en leidt daar bruikbare informatie uit af. Netheid isoleert systemen van dergelijke invloeden.

Complete chaos?
Goed, wanorde is dus nuttig. Maar, geeft de inhoud van het boek een vrijbrief voor volledige wanorde? Nee, dat ook niet.

Als we onze machteloosheid om willekeurige situaties in de hand te houden altijd onderkenden - dat wil zeggen als we volledig onder ogen zagen hoe ongeordend de wereld is - zouden we misschien verlamd raken door gevoelens van besluiteloosheid en wanhoop.

Bedrijven
Voor bedrijven geldt dat overmatig ordenen hen niet helpt. Lange termijnplanningen in bedrijven doen er eigenlijk niet echt toe. Bedrijven die aan langjarige strategische planning doen, doen het niet beter, maar ook niet slechter, dan bedrijven die dat niet doen. Bedrijven die het niet doen spelen gemakkelijker in op nieuwe omstandigheden. Bedrijven die het wel doen spelen voldoende in op nieuwe gebeurtenissen. Dit laatste waarschijnlijk omdat de langjarige planning genegeerd wordt als de situatie daarom vraagt. De meeste mensen hebben het gevoel dat zij meer orde in hun bestaan moeten brengen. De meeste bedrijven handelen daar ook naar. Of dat zo nuttig is…?

Kernenergie
Een curieus stukje uit dit boek wil ik u niet onthouden. Dat stukje gaat over kernenergie. De risico”””’’s van kernenergie worden daarin als schromelijk overdreven voorgesteld. Wat dit met de thematiek van het boek te maken heeft blijft onduidelijk. Gesteld wordt dat andere landen dan de VS, zoals Frankrijk en Japan er meer ontspannen mee omgaan. Het bekijken van kerncentrales in Japan wordt als leuke toeristische attractie ten tonele gevoerd. Toen ik het boek las was de nieuwste kernramp in Japan gaande: Fukushima.

Slot
Eén discutabel stukje, zoals het voorgaande, in een boek bepaalt niet de waarde van dat boek. Dit boek biedt veel aan hen die denken dat ordening altijd nuttig is en rommel altijd fout. Aan hen die enige wanorde wel weten te waarderen geeft dit boek de achtergronden om daar een rationele uitleg aan te geven.

Aanbevolen!

Dit boek op managementboek.nl en op bol.com