Posts Tagged ‘reductionisme’

Dawkins, blauwdrukken en reductionisme

zaterdag, juli 22nd, 2017

mgt-556-schein_bewerkt-1

Projectmanagementmethoden gaan vaak uit van het principe van de blauwdruk. Geanalyseerd is wat er zoal binnen projecten gebeurt en kan gebeuren. In de methode krijgen die gebeurtenissen en handelingen allemaal hun plekje. De gedachte is vervolgens dat je vanzelf projectsucces boekt als je de methode trouw volgt.
De aanpak is reductionistisch. Het project wordt uiteengerafeld in stukjes en beetjes. Al die stukjes en beetjes moeten tot het beoogde projectresultaat leiden.

lees-verder

Reductionisme en projecten

donderdag, oktober 13th, 2016

pm-098-2016-09-25-230925

Opvallend in sommige veelgebruikte projectmanagementmethoden is dat ze eerder reductionistisch dan holistisch zijn. IPMA heeft alle kennis en vaardigheden in een BOK (Body of Knowledge) vastgelegd, PRINCE2 heeft juist allerlei (deel-)activiteiten uiteengerafeld en legt exact vast wat wanneer in welk geval moet gebeuren. Ook veel handboeken die organisaties zelf opstellen hebben dit karakter.

lees-verder

Taakdifferentiatie en concurrentie

zondag, oktober 11th, 2015

taakdifferentiatie

Het valt op dat in sommige organisaties sprake is van een enorme taakdifferentiatie. Het werk wordt uit elkaar gerafeld, allerlei mensen voeren van het totaal kleine stukjes uit. Dat is hun taak. Opvallend is dat je dit vaker ziet bij overheidsorganisaties en grote gebureaucratiseerde organisaties dan bij kleine private organisaties. Allerlei taken zijn vastgelegd in procedures, taakomschrijvingen en kruisjes- en ballenlijstjes met taken bevoegdheden, e.d.

In kleinere organisaties zie je dat veel taken gecombineerd worden door enkele personen. Er wordt veel minder vastgelegd dan waar sprake is van een forse taakdifferentiatie.

Ik vermoed een verband, namelijk: hoe minder concurrentie, hoe meer taakdifferentiatie. Vooral onder niet-productieven, onder stafdiensten, zie je dat. Het omgekeerde geldt volgens mij ook: is er veel taakdifferentiatie, dan is er weinig concurrentie.

Taakdifferentiatie verhoudt zich dan omgekeerd evenredig met het concurrentievermogen van een organisatie. Een toename aan taakdifferentiatie kan je als teken aan de wand zien. Als signaal dat een bedrijf de verkeerde kant op gaat!

Het plagen van vakmanschap

zaterdag, september 12th, 2015

hoe-reductionisme-vakmanschap-plaagt-en-vernietigt
Er is een relatie tussen een holistische kijk op de werkelijkheid en vakmanschap enerzijds en er is een relatie tussen reductionisme en de minachting voor vakmanschap anderzijds. Wat bedoel ik daarmee?

Holisten kijken naar het geheel en zien de kleinste details als deel van dat geheel, maar de details alleen stellen niets voor, details krijgen pas betekenis als ze ergens deel van uitmaken. Dat klinkt wat wollig, ik geef het toe. Misschien ontstaat er meer helderheid als we dit vanaf de andere kant, die van het reductionisme benaderen.

Reductionisten rafelen een geheel uiteen in kleine onderdelen en veronderstellen dat die delen samen het geheel vormen. Veeg je echter die onderdelen op een stapel dan vormen ze echt niet het geheel. Als je een fiets ontleedt in al haar onderdelen, dan is de kans dat daar zomaar spontaan weer een fiets uit ontstaat nihil.

Veel organisaties, zijn, zonder dat zij zich daar bewust van zijn, doordrongen van reductionisme. Er zijn mensen, vaak managers, soms anderen die daar speciaal voor zijn ingezet, die de processen van een organisatie uiteenrafelen en in taken, procedures, functies, enzovoort. Zij veronderstellen dat al die bouwstenen samen tot een beter resultaat leiden dan wanneer je vakmensen hun gang laat gaan.

Bij deze werkwijze wordt het denken bij de medewerkers weggenomen, ze mogen slechts uitvoeren wat in hun functieomschrijving staat en ze mogen alleen die taken uitvoeren waar hun functie achter staat in de procedures. Ze mogen doen wat is omschreven. En meestal niet meer dan dat.
Bij zo’n werkwijze zijn denken en doen gescheiden.

En ja, als je alle taken, procedures en functieomschrijvingen op papier hebt staan, dan kan de organisatie best functioneren. Er gebeurt van alles, en je moet alles wel heel verkeerd hebben opgeschreven wil het totaal niet functioneren. Wat echter blijft is dat dit allemaal niet leidt tot vakmanschap!

Reductionisme, het uiteenrafelen van taken, het invoeren van formulieren, het zijn allemaal tekenen dat er niet meer wordt gewerkt aan het ontwikkelen van vakmanschap. Men laat een machine functioneren door haar onderdelen te laten functioneren. Maar, meer dan dat zal het nooit opleveren.

Wie reductionisme in zijn organisatie toelaat moet beseffen dat hij daarmee het vakmanschap plaagt en uiteindelijk vernietigt.