Posts Tagged ‘risicomanagement’

Robert Fritz en risicogestuurd projectmanagement

zaterdag, oktober 7th, 2017

mgt-550-citaat-robert-fritz_bewerkt-11

Robert Fritz plaatst in “De weg van de minste weerstand” steeds creativiteit en probleemoplossing tegenover elkaar. Hij stelt dat probleemoplossing zich tegen ons keert. Een probleemoplossende houding staat creativiteit in de weg.

lees-verder

Krijgskunde en risicomanagement

donderdag, augustus 24th, 2017

mgt-535-leonhard_bewerkt-1

Het bovenstaande citaat riep bij mij associaties op met de overmatige aandacht voor risico’s en risicomanagement. Sommige opdrachtgevers eisen bijvoorbeeld altijd een top 3 (of: 5, of: 10, of: …) van risico’s in een voortgangsrapportage. Onzin. In sommige projecten zijn er wellicht meer dan drie majeure risico’s, zelfs als er in een project dat bijna is afgerond soms hooguit een paar futiele risico’s resteren. Er wordt veel tijd in risicomananagement als apart beheersingsgebied gestoken. Terwijl de projectbetrokkenen al allerlei acties uitvoeren waarmee het risico zich eigenlijk al vrijwel niet meer voor kan doen. En, als het zich toch voordoet, dan komt dat niet omdat er te weinig gedaan is om dit te voorkomen.

lees-verder

Risicomanagement. Alles voorzien en beheerst?

zondag, februari 26th, 2017

pm-108-onvoorzien

Een leidinggevende beklaagde zich over de slechte beheersing van de projecten. Hoe kon het toch dat projecten zo vaak uitliepen?
De projectleider gaf als reactie dat de toekomst nou eenmaal niet voorspelbaar was en dat er zich altijd onverwachte zaken voordoen.
Dat kon volgens de leidinggevende niet waar zijn!

lees-verder

Bezwaren rond Best Practices

zondag, februari 28th, 2016

best-practices

Waar wordt geloofd in het bestaan van best practices, daar worden gebruiken, technieken, werkwijzen en procedures van derden gekopieerd waarbij de perceptie van de kopiisten is dat die derden excelleren in een vakgebied. Zelden wordt dat onderbouwd met bewijzen van effectiviteit. Eerder gebeurt het op basis van een soort ontzag, mensen kijken verlekkerd naar de resultaten, of slechts naar de werkwijzen, van de anderen.

Lees het gehele artikel.

Risicosturing en wetgeving

woensdag, september 16th, 2015

tenderned

Iedereen kent dat wel, als je iets lastigs moet doen thuis, dan haal je die kennis erbij waarvan je weet dat hij dit zou moeten kunnen. Je kiest iemand op basis van de kwalificaties die jou bekend zijn, je kiest hem op basis van het vertrouwen dat je in hem stelt. Dat is voor een klein deel een rationele aangelegenheid, maar je zult hierbij vooral op je intuïtie vertrouwen, op je “gut feeling”.

De aanbestedingswetgeving waarin (semi-)overheden zich hebben te houden gaan echter uit van een open markt. Van een “level playing field” voor potentiële opdrachtnemers. Boven een bepaald bedrag verlies jij de mogelijkheid om zelf op basis van vertrouwen en andere “subjectieve” criteria een partner voor het oplossen van jouw probleem te zoeken. Boven een bepaald bedrag heeft de wetgever bepaalt dat je openbaar moet aanbesteden. En dat je bij die aanbesteding van tevoren de objectieve criteria bekend moet maken op basis waarvan jij een keuze gaat maken voor de in te schakelen partner.
Een “voordeel” bij openbaar aanbesteden is dat er altijd in meer of mindere mate een prijscomponent wordt meegegeven in de gunningscriteria. Daardoor is er altijd enige vorm van prijsconcurrentie, waardoor je als aanbesteder prijsvoordeel behaalt.
Dit leidt er regelmatig toe dat je gedwongen bent om met partijen te werken die niet echt in de samenwerkingsmodus staan. Met alle gevolgen van dien.

Werken met mensen of partijen die je vertrouwt, is wellicht iets duurder dan wanneer je prijsconcurrentie toelaat. Openbaar aanbesteden leidt altijd tot enige prijsconcurrentie. Een groot voordeel wanneer je zelf je samenwerkingspartner mag kiezen is dat het risicoprofiel van je klus stevig afneemt. Werken met een vertrouwde partner is immers een veel beter uitgangspunt voor succes dan werken met iemand die je helemaal niet kent.

Tegenwoordig wordt veel over risicogestuurd werken gesproken (lees ook: Risicogestuurd projectmanagement?). Bedoelt wordt dan dat je veel aandacht voor mogelijke risico’s moet hebben en dat je deze risico’s moet managen. Het managen van risico’s moet jou behoeden voor uitglijders. De aandacht voor het managen van risico’s is soms zo groot, dat ze zoveel worden gemanaged, dat er amper meer aandacht is voor het “managen” van de doelstellingen en van de taken die daarnaar toe leiden. Maar, dat is een ander verhaal.
Het punt is dat je een enorme toename ziet in de aandacht die gegeven wordt aan het managen van risico’s.

Het openbaar aanbesteden van klussen lijkt in een paradoxaal verband te staan met risicogestuurd werken. Immers juist bij risicogestuurd werken zou je vooral van tevoren moeten kiezen om niet openbaar aan te besteden. Daarmee kan je het risicoprofiel fors verkleinen. Maar, dat mag niet.

Ach, wellicht ligt het wel anders en is er een oorzakelijk verband tussen de verplichting openbaar aan te besteden enerzijds en de opkomst van het risicogestuurd werken anderzijds. Door openbaar aan te besteden nemen de risico’s zodanig toe, dat je wel meer aandacht moet gaan besteden aan de risico’s!

Risicogestuurd projectmanagement?

zaterdag, juni 14th, 2014

risicomanagement_lekke_band

Vaak wordt tegenwoordig beweerd dat projecten “uiteraard” risicogestuurd dienen te worden aangepakt. Soms wordt dan zelfs gesproken over “risicogestuurd projectmanagement”.
Bij de term en het gedachtegoed van “risicogestuurd projectmanagement” zijn de nodige kanttekeningen te plaatsen.
Binnen het projectmatig werken zou je kunnen spreken over hoofdactiviteiten en bij-activiteiten. Projectmanagement voorzien van een bijvoeglijk naamwoord dat slechts een van de bij-activiteiten raakt voegt niets toe.
Projecten leiden is sturen op het eindresultaat, anticiperen op mogelijke hobbels onderweg en creatief met hobbels omgaan wanneer je ze toch tegenkomt.
Sturen op risico’s, is vergelijkbaar met een auto besturen en dan continue bezig te zijn met het risico “lekke band”. Dan ben je niet meer bezig met het sturen richting einddoel.
Risicomanagement is risico’s onderkennen, maatregelen nemen om ze te verhinderen, beperken, verleggen, enz. Als risico’s zich voordoen, dan acteer je daarop. En liefst proactief, en niet pas achteraf. Het is een bijverschijnsel. We spreken ook niet over doelgericht projectmanagement. Dat is in zekere zin een tautologie. Projectmanagement is per definitie doelgericht, lijkt mij. Het bereiken van een doel staat altijd voorop, meer dan risicosturing. Het beheersen van je risico’s (te managen valt er ook niet zoveel) is randvoorwaardelijk voor het bereiken van je projectresultaat. Het is geen doel op zich. Het hanteren van de term “risicogestuurd projectmanagement” voegt daarom niets toe. Bovendien legt het, zoals gezegd, een te zware focus op een bij-activiteit. Voor je het weet wordt er heel zwaar over de risico’s gedaan en is niemand meer bezig met het bereiken van het projectresultaat.

Teveel (of alleen) denken in risico’s is onverstandig. Dat legt de focus op de dikke bomen in het bos, en niet meer op het bereiken van het doel.

Lees ook “Risicomanagement, wat is er nieuw aan?

Fouten, risico’s en onvoorzien

donderdag, mei 23rd, 2013

Op pm3.markensteijn.com nieuw artikel geplaatst: “Fouten, risico’s en onvoorzien“.

Over risicomanagement, overmoed, volatiliteit en fragiliteit. En over de houding die van projectleiders mag worden verwacht.

Volg onderstaande link:
http://pm3.markensteijn.com/onvoorzien.htm

Pagina over risicomanagement (stevig) uitgebreid

maandag, juni 13th, 2011

De volgende pagina van mijn projectmanagementsite is aanzienlijk uitgebreid: http://pm3.markensteijn.com/risico.htm