Posts Tagged ‘Taleb’

Evolutie van ideeën

dinsdag, maart 29th, 2016

evolutie-van-ideeen-citaat-taleb

Als Taleb in het voorgaande citaat gelijk heeft en de evolutie van ideeën vindt pas plaats met het overleven of overlijden van de dragers van die ideeën, dan kunnen er generaties overheen gaan voor oude ideeën echt zijn verdwenen.

Of heeft hij ongelijk?!

Ideeën overleven soms ook omdat ze geen kwaad kunnen. Dat klopt. Vervlogen ideeën kunnen zo maar weer opnieuw opvlammen. Dit geldt meer voor ideeën, dan voor de toevallige mutaties die de evolutie in de natuur voeden. Ideeën liggen niet alleen vast in de mensen die deze ideeën meedragen, maar ook op allerlei informatiedragers. Ideeën lijken maar niet uit te kunnen sterven. Soms worden ze een poosje vergeten, en opeens pikt iemand ze weer op.
Is de maatschappij zo verweven geraakt dat zelfs de meest abjecte ideeën zodoende beschermd worden? Missen we wellicht juist het reinigende effect van de evolutie? In de natuur sterven vele soorten uit. Menselijke voorwerpen en ideeën hebben echter de neiging om maar niet te willen verdwijnen (lees ook: “De toekomst”). Hoe komt dit?

Veel ideeën zijn niet onderscheidend genoeg. Dus leveren ze geen voor- of nadeel op. Dat soort ideeën overleeft ook. Net als allerlei zaken in de natuur overleven die geen enkel voordeel meer opleveren, maar ook geen nadeel. Ons stuitje bijvoorbeeld.
Veel voorwerpen blijven voortbestaan. Er zijn voldoende niches waarbinnen ze kunnen overleven, biotopen waarin ze floreren. Vaak als nostalgisch voorwerp, als decoratie.
Mensen houden de geschiedenis vast. Ideeën die echt beter zijn, zoals samenwerking tussen landen (de EU bijvoorbeeld) of vrede vertonen zelf weinig glans. Mensen vertonen een hang naar het sensationele. Daardoor gaan niet-spectaculaire, maar waardevolle ideeën soms verloren.
Mensen vertonen een hang naar uitgesproken denkbeelden, naar het gemakkelijk begrijpbare. De nuance verliest het daarvan.

Ideeën op zich vertonen biologisch gezien onvoldoende voor- of nadeel.

Bedrijven in een markt zijn aan evolutionaire processen onderworpen. Ideeën die deze bedrijven drijven, hebben effect op hun vermogen te overleven en op hun kansen op succes.
Die ideeën zijn, gezien het voorgaande, kwetsbaar. Want ook voor bedrijven geldt dat waardevolle ideeën vaak niet spectaculair, nauwelijks benoembaar zijn en daardoor snel veronachtzaamd worden.
Veel theorieën zijn op zich voor bedrijven niet schadelijk. Hooguit kan je stellen dat ze veel managementaandacht en middelen vergen. Dat vormt een nadeel.

Wat zijn de evolutionaire drijvers van bedrijven? Nou, bijvoorbeeld:
• Creativiteit
• Lef
• Beweeglijkheid
• Flexibiliteit

Maar, een uitstekend product met een langdurige aanhoudende vraag tegen een redelijke prijs, dat werkt ook positief.

Mensen hebben geen collectief geheugen. Bovendien worden herinneringen in de loop van de tijd slechter onthouden, ze worden vager en vager. De herinnering aan de oorlog voorkomt een tijdje de volgende oorlog. Maar, als hij verzwakt, en als hij bij jongeren ontbreekt, dan slaat de vlam gewoon weer in de pan.

Ik besef het. Dit is geen opbeurend verhaal.

Boekbespreking: “Antifragile

De toekomst

donderdag, december 24th, 2015

nothing-is-really-changed

We leven in een wereld van voortdurende verandering. De technologie brengt ons steeds weer nieuwe zaken die invloed hebben op ons dagelijks leven, op onze manier van werken en op de wijze waarop we met elkaar omgaan. Innovatie leidt tot nieuwe producten die van groot belang zijn voor ontwerpers, makers, verkopers en kopers/gebruikers.

Daarnaast leidt de interactie tussen mensen, gebieden, landen, geloven en wereldbeschouwingen tot gebeurtenissen die ons eveneens beïnvloeden, die grote invloed hebben op onze manier van leven, ons gevoel van (on)veiligheid, onze economie, ons welbevinden, onze manier van leven en werken.

Ja, er is continue verandering.

De toekomst is moeilijk te voorspellen. Voorspellers hebben de neiging een toekomst te voorspellen die geheel anders is dan de werkelijkheid die we kennen. Voorspellers houden, zegt Taleb in “Antifragile“, van het moderne, ze leiden vaak aan neomania en hebben daardoor de neiging om te overdrijven.

In werkelijkheid zal de toekomst echter altijd meer op het heden lijken dan minder. Kevin Kelly beschrijft in “What Technology Wants” hoe hij voor allerlei apparaten uit een postordercatalogus van Motgomery Ward uit 1894-1895 via internet nog steeds nieuw gefabriceerde equivalenten vond. Alles wat geweest is, lijkt nog steeds te koop te zijn. Technologie heeft een blijvend karakter. Technieken die volledig achterhaald lijken door vergaande mechanisatie en automatisering blijven voortbestaan. Er wordt nog steeds gebreid, geborduurd, enzovoort.

Taleb beschrijft het heel treffend.

Tonight I will be meeting friends in a restaurant (tavernas have existed for at least twenty-five centuries). I will be walking there wearing shoes hardly different from those worn fifty-three hundred years ago by the mummified man discovered in a glacier in the Austrian Alps. At the restaurant, I will be using silverware, a Mesopotamian technology, which qualifies as a “killer application” given what it allows me to do to the leg of lamb, such as tear it apart while sparing my fingers from burns. I will be drinking wine, a liquid that has been in use for at least six millennia. The wine will be poured into glasses, an innovation claimed by my Lebanese compatriots to come from their Phoenician ancestors, and if you disagree about the source, we can say that glass objects have been sold by them as trinkets for at least twenty-nine hundred years. After the main course, I will have a somewhat younger technology, artisanal cheese, …
Bron: Antifragile

Misschien kunnen wij mensen daarom wel alle veranderingen adequaat verwerken en leren hanteren. Er is zo’n grote onderstroom aan vertrouwdheden dat er welbeschouwd helemaal niet zoveel veranderd. We komen thuis en de wereld direct om ons heen is een vertrouwde wereld. Wie weet?

Boekbespreking: Antifragile
Antifragile bij managementboek.nl en bij bol.com

Boekbespreking: What Technology Wants
De wil van de tecnologie bij managementboek.nl en bij bol.com

Logica uit het verleden

dinsdag, oktober 28th, 2014

Logica

Boekbespreking “The Black Swan.

The Black Swan” bij managementboek.nl en bij bol.com.

Niet onjuist, wel ongemakkelijk

zaterdag, juli 26th, 2014

steeds-weer

Taleb besteedt in “The Black Swan” aandacht aan scepticisme als grondhouding voor ons denken. Hij haalt daarbij de “open” society van Popper aan, “… that relies on skepticism as a modus operandi, refusing and resisting definitive truths.

Maar, … mensen zoeken daar wel naar, naar definitieve waarheden. En de meeste mensen kunnen er maar slecht tegen als iemand zegt dat die er niet zijn. Je moet “kleur bekennen”, onmiddellijk en continue. Maar, stelt Taleb, “… it remains the case that you know what is wrong with a lot more confidence than you know what is right.

Dat is zeker niet onjuist. Maar mensen zoeken zekerheid. De intellectueel die alles snapt, en die dus snapt dat hij niet alles snapt, kan gelijk hebben, maar zijn antwoord genereert onzekerheid. En dat geeft de meeste van onze soortgenoten nou net zo’n ongemakkelijk gevoel.

Citaten uit: “The Black Swan“, Nassim Nicholas Taleb
Boekbespreking van “The Black Swan.

Dit boek op managementboek.nl en op bol.com.

Vrije markten

zaterdag, mei 31st, 2014

… the reason free markets work is because they allow people to be lucky, thanks to aggressive trial and error, not by giving rewards or “incentives” for skill.
Citaat uit: “The Black Swan“, Nicholas Nassim Taleb.

Boekbespreking “The Black Swan.
Dit boek op managementboek.nl en op bol.com.

“tragedy of capitalism”

woensdag, april 23rd, 2014

The main tragedy of the high impact-low probability event comes from the mismatch between the time taken to compensate someone and the time one needs to be comfortable that he is not making a bet against the rare event. People have an incentive to bet against it, or to game the system since they can be paid a bonus reflecting their yearly performance when in fact all they are doing is producing illusory profits that they will lose back one day. Indeed, the tragedy of capitalism is that since the quality of the returns is not observable from past data, owners of companies, namely shareholders, can be taken for a ride by the managers who show returns and cosmetic profitability but in fact might be taking hidden risks.
Citaat uit: The Black Swan, Nassim Nicholas Taleb

Boekbespreking van The Black Swan.
The Black Swan bij managementboek.nl en bij bol.com.

Chaostheorie, wat kan je er nou eigenlijk mee?

vrijdag, januari 17th, 2014

chaos-doelen

He introduced nonlinearities, small effects that can lead to severe consequences, an idea that later became popular, perhaps a bit too popular, as chaos theory. What’s so poisonous about this popularity? Because Poincaré’s entire point is about the limits that nonlinearities put on forecasting; they are not an invitation to use mathematical techniques to make extended forecasts. (Bron: The Black Swan, Nassim Nicholas Taleb)

Taleb noemt in het voorgaande citaat, haast terloops, de chaostheorie “misschien iets te populair”. Hij heeft een punt. Toen ik eens ging googelen kwam ik teksten tegen die weliswaar gebaseerd waren op aspecten uit de chaostheorie, maar die er op zijn zachtst gezegd nogal vrij mee om gingen. Bijvoorbeeld teksten die domweg als uitgangspunt nemen dat chaos goed is, zonder enige valide onderbouwing waarom dat zo zou zijn.

Chaostheorie heeft op velen de aantrekkingskracht van het geheimzinnige. De theorie zweeft nog enigszins. Dat zwevend karakter trekt mensen kennelijk aan. Het lijkt erop dat mensen het door hen aanbeden concept van chaos, doordat het aanbeden is, onbewust en automatisch positieve eigenschappen toekennen. Ze benaderen het niet als iets feitelijks, als een kennisgebied, als een fenomeen, maar als een heilige graal. En die graal, die wil je hebben. Tja, “chaos is goed”, daar hebben we weinig aan. Het is ook gemakkelijk onderuit te halen (zie: stabiliseren en dynamiseren).

Enkele teksten die ik over chaostheorie heb gelezen zijn beschrijvend van aard. Het is boeiende materie, maar het geeft geen handvatten voor dagelijks gebruik. Chaostheorie is een verklaringskader waarmee je complexe fenomenen beter leert begrijpen. Dat is het nut van chaostheorie. Het biedt ons een basis voor het begrijpen van complexe fenomenen.

Lastig aan chaostheorie is dat juist de inzichten die vanuit chaostheorie zijn ontstaan veel bestaande inzichten en zekerheden op losse schroeven hebben gezet. Chaostheorie impliceert dat ons vermogen om zaken te voorspellen beperkt is. Kleine afwijkingen in een patroon kunnen tot totaal andere uitkomsten leiden. Er gebeuren altijd dingen die we niet hadden voorzien en die niet te voorzien waren waardoor het eigenlijk onmogelijk is om voorspellingen op lange termijn te doen, om de gevolgen van ons handelen te voorzien en dus om juist te handelen.
Dat is een waardevol inzicht, maar het helpt ons helaas nauwelijks in onze dagelijkse praktijk.

Kortom, wat heb je nou aan chaostheorie? Niet zoveel. Het geeft geen extra houvast aan je handelen. Handelen heeft altijd een doel, of jouw handelen bijdraagt aan dat doel is onzeker. Hoe complexer de omgeving van jouw handelen, hoe onzekerder het is. En dat ligt niet eens aan jou! Ach, al geeft het geen houvast, misschien geeft het dan op zijn minst enige troost?!

Boekbespreking van The Black Swan.

Heilzame variatie

zaterdag, januari 4th, 2014

div-048-20130706-bureaucratie-weet-het-niet-meer_bewerkt-2

In Antifragile pleit Taleb voor het toelaten van variaties in systemen. Een citaat:

Indeed, confusing people a little bit is beneficial—it is good for you and good for them. For an application of the point in daily life, imagine someone extremely punctual and predictable who comes home at exactly six o’clock every day for fifteen years. You can use his arrival to set your watch. The fellow will cause his family anxiety if he is barely a few minutes late. Someone with a slightly more volatile—hence unpredictable—schedule, with, say, a half-hour variation, won’t do so.
Variations also act as purges. Small forest fires periodically cleanse the system of the most flammable material, so this does not have the opportunity to accumulate. Systematically preventing forest fires from taking place “to be safe” makes the big one much worse. For similar reasons, stability is not good for the economy: firms become very weak during long periods of steady prosperity devoid of setbacks, and hidden vulnerabilities accumulate silently under the surface—so delaying crises is not a very good idea. Likewise, absence of fluctuations in the market causes hidden risks to accumulate with impunity. The longer one goes without a market trauma, the worse the damage when commotion occurs.

Taleb staat in zijn zienswijze niet alleen. In De wet van de stimulerende wanorde (A Perfect Mess) behandelen Freedman en Abrahamson hetzelfde thema. Zij concluderen dat teveel orde en netheid een probleem is. Over-organisatie leidt tot belemmeringen, die optimaal functioneren in de weg staan.

Bureaucratieën functioneren vaak slecht omdat in een bureaucratie precies is geregeld hoe in specifieke omstandigheden moet worden omgegaan met specifieke zaken. Zolang zich zaken voordoen die passen binnen de omschrijvingen en definities uit de nauw omschreven procedures werken de zaken nog wel. Als er zich zaken voordoen die daar enigszins vanaf wijken, dan stokt het bureaucratische mechanisme.

Bureaucratieën ontstaan vanuit wantrouwen, het wantrouwen dat zaken niet consistent worden afgehandeld, dat je van wispelturigheid beticht kan worden, dat je inconsequent in je handelen bent. Zeker voor overheden is dat een doodzonde.

De bureaucratie beschrijft wat mag en hoe het moet. Is iets niet omschreven, dan wordt dat gevoeld als iets dat niet mag of niet kan. Omdat onze werkelijkheid nog altijd in complexiteit toeneemt is het onmogelijk om alle afwijkingen te voorzien. De bureaucratie laat geen variatie toe. Daardoor kan ze moeilijk met afwijkingen omgaan. Als zich iets heel afwijkends voordoet, dan reageert de bureaucratie helemaal niet meer.

Hoe complexer de werkelijkheid, hoe onverstandiger bureaucratische maatregelen zijn.

Maar, hoe complexer de werkelijkheid, hoe groter ook de behoefte om daar grip op te krijgen. Helaas leidt dat maar al te vaak en al te gemakkelijk tot regeldruk. Met een averechts effect!

Lees ook: Laveren tussen willekeur en bureaucratie.

Boekbespreking Antifragile van Taleb.

Boekbespreking De wet van de stimulerende wanorde van Freedman en Abrahamson.

Agency problem

zondag, oktober 6th, 2013

Iatrogenics is compounded by the “agency problem” or “principal-agent problem,” which emerges when one party (the agent) has personal interests that are divorced from those of the one using his services (the principal). An agency problem, for instance, is present with the stockbroker and medical doctor, whose ultimate interest is their own checking account, not your financial and medical health, respectively, and who give you advice that is geared to benefit themselves. Or with politicians working on their career.

Bron: Nassim Nicholas Taleb, Antifragile, Random House, 2012. Dit boek bij managementboek.nl en bol.com.

Complexiteit en simpliciteit

maandag, juli 15th, 2013

A complex system, contrary to what people believe, does not require complicated systems and regulations and intricate policies. The simpler, the better. Complications lead to multiplicative chains of unanticipated effects. Because of opacity, an intervention leads to unforeseen consequences, followed by apologies about the “unforeseen” aspect of the consequences, then to another intervention to correct the secondary effects, leading to an explosive series of branching “unforeseen” responses, each one worse than the preceding one.
Yet simplicity has been difficult to implement in modern life because it is against the spirit of a certain brand of people who seek sophistication so they can justify their profession.

Bron citaat: Antifragile, Nassim Nicholas Taleb.
Boekbespreking Antifragile.