Posts Tagged ‘vakmanschap’

Holacratie, voor wie?

woensdag, maart 8th, 2017

mgt-381-glassfrog

Vandaag wil ik een observatie met u delen over holacratie. Dat is de volgende. Wat ik waarneem is dat zowel mensen die een voorkeur hebben voor het sterk structureren van hun werk als mensen die meer geloof hebben in de doorslaggevende invloed van de menselijke kant van samenwerking zich kunnen vinden in de besturingssystematiek van holacratie.

lees-verder

MasterChef Projecten

zaterdag, februari 18th, 2017

masterchef-projecten

Kijkt u ook weleens maar zo’n kookprogramma waarin de deelnemers steeds de meest onmogelijke uitdagingen krijgen? Waarbij ze in een uur tijd met ingrediënten die ze pas net hebben gehoord een hoog kwalitatief culinair gerecht neer moeten zetten?
Wat mij ontzag inboezemt is dat al die amateurkoks een grote hoeveelheid apparaten en technieken onder de knie heeft. De ene keer wordt iets bevroren met stikstof de andere keer wordt een rookapparaat ingeschakeld of de ijsmachine gebruikt. De koks weten welke instrumenten ze moeten gebruiken en laten de noodzakelijke vaardigheden op hun gerecht los.
Voor ieder gerecht worden specifieke instrumenten en specifieke vaardigheden ingezet.
Indrukwekkend.

lees-verder

Boekbespreking “Buurtzorg: menselijkheid boven bureaucratie”

zaterdag, november 26th, 2016

mgt-444-2016-10-09-120352

Ik hou deze bespreking kort. Dit boek beschrijft de werkwijze van Buurtzorg. Voor iedereen die weleens zou willen weten hoe je vakmensen hun vakeer weer terug kunt geven, hoe je medewerkers (taak)volwassen kan behandelen, hoe je met veel minder management en stafafdelingen kan werken en hoe je ook nog beter kan opereren naar je klanten toe is dit boek een “must read”.

lees-verder

Klanttevredenheid

dinsdag, juni 28th, 2016

vloertegels

In veel kwaliteitssystemen is het meten van de klanttevredenheid een belangrijk item. Kwaliteit is volgens de normen namelijk voldoen aan de eisen en verwachtingen van de klant. En hoe maak je dat meetbaar? Door de tevredenheid van de klanten te meten. Best logisch!

Maar, is dat nou de kwaliteit die je na wenst te streven?

Lees verder …

Niet zomaar een hamer

maandag, mei 30th, 2016

mgt-423-gereedschap-rahman

Binnen bedrijven zie je eigenlijk nooit een “Handboek Soldaat” voor de managers. En zelfs als je het kwaliteitssysteem van een bedrijf als zodanig beschouwd, dan valt dat als “Handboek soldaat” in het niet bij de handboeken die voor projectmanagement worden opgesteld. Is dat niet vreemd? Ja, vind ik wel.

Lees verder…

Citaat uit: : “In het licht van wat wij weten“, Zia Haider Rahman

Hout snijden

maandag, januari 25th, 2016

houtbewerking

Op de HTS kregen wij onder andere het vak houtbewerking. We moesten allerlei opdrachten uitvoeren met handgereedschap en met machines. Als je de werkjes van de studenten naast elkaar zette, dan was het bepaald niet moeilijk om de kwaliteitsverschillen te zien. In één oogopslag is bij zoiets duidelijk wat goed is en wat slecht.

Werkend onder kwaliteitsborging moet je via papier aantonen dat je de beoogde kwaliteit hebt gehaald. Een kwaliteitsmanager krijgt dan voor ieder werkje dat een student heeft gemaakt een ingevuld, gedateerd en geparafeerd formulier.

Leg die formulieren bij elkaar en ze zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. De kwaliteit zit verstopt in taal.

Vervreemding vakmensen

zaterdag, januari 16th, 2016

know-what

Waar het primaat van de lijn geldt, daar is materiedeskundig leiderschap onontbeerlijk. Materiedeskundigheid is nodig om leiderschap te kunnen tonen (lees: “De legitimiteit van leiderschap ontrafeld”). Met het primaat van de lijn wordt bedoeld dat de beslissende stem bij besluitvorming altijd bij het lijnmanagement ligt, niet bij deskundige medewerkers. Om goede besluiten te kunnen nemen, moet je wel over materiekennis beschikken. Ontbeer je dat dan zal je besluit altijd twijfelachtig zijn, omdat het niet is gebaseerd op kennis en ervaring.

Als het primaat bij de vakmensen ligt, dan is materiedeskundigheid nog steeds nuttig, maar als de leidinggevende beseft dat zijn mensen meer van de materie weten dan hij en als hij hen de ruimte geeft, dan hoeft het geen ernstig probleem te zijn als de leidinggevende niet materiedeskundig is.

Jammer is dat de managers die doorgaans elke vorm van materiedeskundigheid ontberen nou juist de managers zijn die menen dat het primaat altijd bij de lijn hoort te liggen. Zij zijn opgevoed met de idee dat denken en doen scheiden in organisaties een goede zaak is. Zij hebben geen vak geleerd en beschouwen vakmensen als een lastige bijzaak bij het managen van een organisatie. Zij nemen besluiten bij de vleet. Waarbij ze hun medewerkers steeds sterker van zich vervreemden. Een waar recept voor het afglijden van organisaties naar een bedenkelijk niveau.

Helaas is dit een situatie waarin veel hedendaagse organisaties zich bevinden.

Lees ook “Middelmatigheid

Talent

dinsdag, januari 5th, 2016

iso_talent

Functieprofielen en competenties passen bij een reductionistische kijk op de werkelijkheid (lees “Het plagen van vakmanschap“). In de managementvisie die daarbij past stelt men procedures en functieprofielen op en werkt men met aan de functie verbonden competentieprofielen. Een reductionistische visie past niet bij respect voor vakmanschap (lees “Efficiency en vakmanschap“).

Wie een hoogwaardig bedrijf wil bouwen en blijvend wil laten functioneren, die dient vakmanschap te koesteren. Als je kiest voor gedegenheid en niet meer dan dat, probeer het dan maar met reductionisme. Succes, daar valt heus brood mee te verdienen. Maar, wil je tot de top behoren, dan is een keuze voor vakmanschap onvermijdelijk. Om er maar duidelijk over te zijn, dan moet je de scheiding tussen denken en doen loslaten, je moet de hoop opgeven dat je alles kunt vastleggen op papier, je moet ophouden functieomschrijvingen, procedures en competentieprofielen te koesteren.

Wie kiest voor de top, die kiest voor vakmanschap, die kiest voor talent en voor het stapsgewijs ontwikkelen van medewerkers. Hij kiest voor mensen, met hun bijzonderheden hun krachten en hun nukken. Hij kiest voor mensen versus functieprofielen en competenties.

De vakman en zijn gereedschap

zaterdag, januari 2nd, 2016

blokschaafDe vakman beschikt over gereedschap waar de amateur, de doe-het-zelver, niet over beschikt. Dit is een onderscheid (onder andere) dat hem tot professional maakt.

De vakman kiest uit al zijn gereedschap op basis van zijn vakmanschap, zijn kennis en ervaring, het juiste stuk gereedschap.

Met procedures leggen organisaties vaak vast welk gereedschap wanneer moet worden gebruikt. Ze ontzeggen de vakman specifiek gereedschap, je kan nou eenmaal niet elke uitzondering in procedures vastleggen, dus houden we het eenvoudig, universeel, gestandaardiseerd. Soms verplichten ze de vakman te werken met specifiek gereedschap waar dat helemaal niet nodig is. Standaardiseren, nietwaar? Jammer voor de vakman dat het voor hem een onnodige belasting oplevert.

Complexiteit en vakmanschap

dinsdag, december 29th, 2015

vakmanschap-complexiteit

Het is geen nieuws meer, maar onze dagelijkse realiteit is complex. Er zijn managers die alles menen te kunnen vangen in procedures en regels. Alles wat zich voor kan doen wordt vastgelegd in beleid, procedures en functieomschrijvingen. Alles? Nee, natuurlijk niet! In een complexe wereld is per definitie niet alles voorspelbaar. Ontkennen van de complexiteit van de werkelijkheid leidt niet tot de meest optimale manier van omgaan met complexiteit.
Niet dat je complex moet gaan doen als antwoord op complexiteit, dat lijkt me niet altijd slim!
Wat wel handig is, dat is zorgen dat je hoogwaardige vakmensen in huis hebt die met al hun kennis en ervaring zo verstandig mogelijk om kunnen gaan met nieuwe werkelijkheden. Complexiteit kan je niet bestrijden, niet inkapselen, je kunt er wel mee omgaan. Omdat je van tevoren nooit weet wat anders gaat lopen dan voorspelt en omdat je dus ook niet vooraf kunt bedenken en vastleggen hoe met het onverwachte moet worden omgegaan, kan je er maar beter geen procedures voor opstellen. Vertrouwen op vakmanschap is echt effectiever!