De verlerende organisatie

verlerende-organisatie-boeken

In ?Nog een illusie: de lerende organisatie? betoogde ik dat de lerende organisatie eigenlijk niet meer is dan een overlevende organisatie en dat leren gebaseerd is op individueel leren van medewerkers. Bovendien verleert een organisatie veel door het vertrek van ervaren medewerkers. Nieuwe medewerkers brengen wel nieuwe kennis binnen, maar minder ervaring.

Een bijkomend nadeel is dat die nieuwe medewerkers vaak schoolverlaters zijn. Vaak wordt gesteld dat die nieuwe medewerkers de nieuwste kennis mee brengen. Daar zijn wel kanttekeningen bij te plaatsen. Ten eerste ijlt kennis altijd na, het is zeker geen uitgemaakte zaak dat de nieuwste kennis op universiteiten (en andere scholen) tot stand komt, vaak ontstaat die kennis elders. Voordat nieuwe kennis in schoolboeken landt, gaat er meestal enige tijd overheen.

Daarnaast krijgen studenten heel veel stof voor hun kiezen waarvan slechts een deel relevant is. Dat kan ook niet anders. Studenten gaan immers na hun studie allerlei verschillende richtingen van een vakgebied in. De veelheid aan stof, de breedte daarvan impliceert wel dat de diepgang niet altijd even groot is en sowieso dat de kennis niet heel diep gaat. De lestijd kan immers maar één keer besteed worden.

Dan nog een laatste nadeel. De schoolse kennis, is nog niet in de praktijk ervaren. De praktijk is doorgaans weerbarstiger dan de theorie. Jonge onervaren mensen kijken vaak naïef tegen de werkelijkheid aan. Hen met die kennis aan de slag laten gaan zonder begeleiding is een risico.

Dus, als de ervaring de deur uit gaat, dan kan je er wel de (bijna) nieuwste schoolse kennis voor terug krijgen door schoolverlaters aan te trekken. Maar, dat is geen verrijking. Nee, het is en blijft per saldo een verlies.

Kommentieren ist momentan nicht möglich.