Boekbespreking “Getting Things Done”

getting-things-done

Ik wil altijd graag de oorspronkelijke bron van een bepaald idee zelf lezen. Omdat David Ellen de grondlegger is van Getting Things Done, of GTD, “moest” ik toch ook zijn boek lezen. Wel, ik zal eerlijk zijn, dat werd grotendeels “diagonaal” lezen.

Eigenlijk is het ironisch te noemen dat iemand een boek dat gericht is op effectiever omgaan met je tijd een boek zo onnodig dik maakt. Het detailniveau van de beschreven methoden is zeer groot. Drie pagina’s met een opsomming van geheugensteuntjes is aan mij niet besteed.

Ik las de tweede herziene druk. Die stamt uit 2008. De aanpak van Allen is erg gedateerd en was dat in 2008 in mijn ogen ook al. Zo gaat Allen helemaal uit van een papieren wereld. Hij noemt wel computers en PDA’s (ja, die gebruikten we ooit), maar hij promoot het printen van e-mail om het papier vervolgens te archiveren. Dat was ook in 2008 al ouderwets!
Het door de auteur geadviseerde 43-mappen systeem (voor iedere dag van een maand en voor alle twaalf maanden een map) is ronduit aandoenlijk. Daar hebben we toch een elektronische agenda voor!

getting-things-done-mappen

Nee, Allen is wat ouderwets ingesteld. Hij hecht aan een fysieke werkplek met een echte inbak.
Dat geldt ook voor studenten, huisvrouwen en -mannen, en gepensioneerden.

En mensen die de computer gebruiken?
Vervolgens ruimen we alles op (wat meestal neerkomt op printen of deleten) dat ze voorheen in hun takenlijst van Outlook hadden staan en stoppen dit in het inbakje.
Het staat er echt!

Je moet ook nooit mappen tekort hebben. “Vuistregel: nieuwe bestellen als u er minder dan honderd over hebt.

Ooit moest ik voor een opleiding allemaal bladen met competenties scoren. Bij het blad over informatieverwerking was er geen punt waar ik moeite mee had. Degene met wie ik dat besprak had dat wel, mij gaf dat het inzicht dat dit een sterk punt van mij was. Daarvoor had ik dat zelf niet door. Het boek van Allen brengt mij weinig nieuws. Voor wie niet zo gemakkelijk omgaat met grote hoeveelheden informatie kan het wellicht wel nieuwe inzichten en werkwijzen brengen.

Even in het kort wat GTD inhoudt.
De kern is dat je hoofd zich niet hoeft bezig te houden met beuzelarijen wanneer je al je acties aan papier toevertrouwt. Door acties vast te leggen, zorg je dat je er niet aan blijft denken. Je stopt het “malen”. Je maakt je hoofd vrij voor geconcentreerd (denk-)werk. Iemand die leidt aan het “ik-heb-ook-altijd-zoveel-te-doen-syndroom” heeft “losse eindjes toevertrouwd aan een innerlijke instantie die niet in staat is om deze doelmatig af te handelen: uw brein.
Dus: wat niet af is moet in een systeem worden ondergebracht waarin het kan worden geraadpleegd, de “vergaarbak“.
Vervolgens moet je besluiten wat (en of je iets) moet doen. Criteria om snel tot de juiste actie te komen zijn: de situatie, de beschikbare tijd, beschikbare energie en prioriteit. De acties die daaruit voortvloeien leg je vast in een systeem van geheugensteuntjes.

Je zou overigens wensen dat iedereen de een of andere vorm van GTD hanteert. Al dan niet zelf bedacht. Dat zou veel ergernis voorkomen. We kennen immers allemaal genoeg mensen die hun acties niet of niet tijdig uitvoeren, die daar notoir slordig in zijn. In die zin kan dit boek of, beter nog, een eigentijds alternatief voor de gepresenteerde methode nog veel goeds brengen.

sterren-2

Dit boek op managementboek.nl en op bol.com.

Kommentieren ist momentan nicht möglich.