Bruikbare methoden

methoden

In ?Als je mocht kiezen ?? schetste ik de onbevredigende staat van de huidige aanbestedingsregels. De wijze waarop de overheid in het algemeen en sommige overheden in het bijzonder hiermee om (moeten) gaan is in de loop van de tijd veranderd. Dit is grotendeels ingegeven door politieke zienswijzen, die vaak in wetten en soms in interne regelgeving van bepaalde overheidsorganisaties is omgezet.

Systematieken als Systems Engineering (SE) en Systeemgerichte Contract Beheersing (SCB) zijn ontstaan als antwoord op de politieke wil van het moment (of het vorige moment, want wetgeving ijlt altijd na op het politieke klimaat van de voorafgaande periode).

Door de wet- en regelgeving kan je niet kiezen om te werken met vertrouwde partijen. Je moet aanbesteden. In het beste geval bedenk je een aantal beoordelingscriteria op basis waarvan je samenwerking en vertrouwen mee kan wegen bij de beoordeling. Verwacht daar niet teveel van, want je moet de beoordeling wel doen op basis van vooraf bedachte criteria en op basis van objectieve of op zijn minst geobjectiveerde criteria. Je kan en mag je niet laten verrassen door de aanbiedingen. Helaas.

In ?Risicosturing en wetgeving? betoogde ik dat je het risicoprofiel van een project enorm naar beneden kunt bijstellen door te kiezen voor het werken met bekende, vertrouwde partijen. Door de wet- en regelgeving kan je helaas geen gebruik maken van dit middel. Door de wet- en regelgeving ben je gedwongen met een hoger risicoprofiel te werken dan nodig zou zijn als je wat meer vrijheid had!

Je kan dit met enige fantasie als een systeemfout zien. De wetgevende overheid heeft met allerlei (mogelijk legitieme) argumenten wet- en regelgeving geproduceerd die het risicoprofiel van de projecten die door diezelfde overheid worden uitgevoerd aanzienlijk vergroten, meer dan nodig was geweest, als die wetgeving er niet was geweest.

Hieruit is een conclusie te trekken. Ondanks alle enthousiasme over SE en SCB zijn het methodieken die er zijn gekomen om weer grip te krijgen op kwaliteit. Die grip was verloren geraakt, omdat overheden door de aanbestedingsplicht niet konden voorkomen dat ze partijen moest contracteren waar ze eigenlijk geen vertrouwen in hadden en soms zelfs partijen waar ze liever niet meer mee zou willen werken op basis van ervaringen uit het (recente) verleden.

SE en SCB zijn slechts methodieken. Zij vormen de oplossing voor problemen die zijn ontstaan doordat gewerkt moet worden vanuit de aanname dat je bij een openbare aanbesteding niet van te voren van vertrouwen en samenwerking uit kunt gaan.

Het gebruiken van SE en SCB vormt zeker niet altijd de best denkbare oplossing voor samenwerking. Nee, het zijn eerder maatregelen die noodzakelijk werden doordat je door gedwongen aanbestedingen niet blindelings van samenwerking uit kunt gaan. In die zin zijn het reparatiemaatregelen.

Gezien de wet- en regelgeving waar we mee te maken hebben zijn het bruikbare methodieken, dat wel.

Kommentieren ist momentan nicht möglich.