In “Delirious New York” bespreekt Rem Koolhaas de Paranoid-Critical Method. Dat is kort gezegd een “methodiek” om aan het onlogische, het niet-bestaanbare, een bepaalde logica te verlenen. Koolhaas gebruikte als voorbeeld de schilderijen van Salvador Dali, de bedenker van de methode. Dali schildert menselijke figuren met enorme uitstulpende lichaamsdelen. Dat wijkt sterk af van de werkelijkheid zoals wij die kennen. Dali stut deze lichaamsdelen met houten staken. Dat verleent het geheel een aura van werkelijkheid. Het blijft surrealistisch, zeker. Maar, het onbestaanbare krijgt toch een eigen legitimiteit. Het wordt binnen een specifieke context, bestaanbaar. Logisch aanvaardbaar. Het is denkbaar en daardoor voor ons gerationaliseerd. Veel kunst is op dit principe gebaseerd. Boeken en films in het ‘fantasy’-genre, in de magisch realistische traditie en in de wereld van de ‘science fiction’ werken op basis van dit principe.
- Details
- Hits: 1367
“… he just gets the best stuff.”
Dus het alfamannetje bij de bavianen is geen leider, hij heeft macht en gebruikt die macht, hij pakt wat hij pakken kan.
- Details
- Hits: 1155
En zo gaat het ook in de werkomgeving. Zo wordt een organisatiecultuur overgedragen en bestendigd. Gelijken (‘peers’, collega’s) bepalen ook daar hoe jouw contextafhankelijke sociale gedrag “hoort” te zijn. Werk lijkt wat dat betreft op het bovengenoemde kinderspel. Om in een organisatie geaccepteerd te worden, om goed te kunnen functioneren moet je het spel van de organisatie spelen. Wie daar teveel van afwijkt, die speelt vals. Die wordt genegeerd, uitgestoten, gestraft. Ofwel: hij wordt niet opgenomen in de groep of zelfs gepest, heeft het niet naar zijn zin, gaat balend naar zijn werk, krijgt minder snel een promotie, wordt op een zijspoor gezet of wordt ontslagen.
- Details
- Hits: 1262
Het zit in de menselijke natuur dat mensen gaan voor hun eigen voordeel. Op basis van hun positie hebben mensen privileges, mensen zijn erop uit hier hun maximale voordeel uit te halen. In het Engels noemen we dit gedrag rent-seeking.
- Details
- Hits: 1002
Ik heb het al vaker over bonussen, e.d. gehad. In "The Birth of Plenty" van William J, Bernstein vond ik een mooie term voor het gedrag dat bij het ongegeneerd hengelen naar bonussen hoort. Een term die ook Bernstein niet heeft bedacht, want hij verwijst naar "moderne economen". Die lees ik kennelijk te weinig, waardoor ik nu pas deze term tegenkom. Goed, geen reden om het niet te delen, want wat voor mij gold kan voor velen gelden.
- Details
- Hits: 886